woensdag 26 december 2012
 

Geschreven door Nylo de Meijer.

 

Album review: Cartographer – Cartographer


Cartographer is een vijfkoppige band uit Tilburg waarvan alle vijf de leden de rockacademie volgen. Een van deze heren, Bart den Ouden, zorgt ervoor dat er flink op de drums geslagen wordt. De drie andere leden, Milan Roerdink, Marvin Roerdink en Yoep de Ligt versterken den Ouden door middel van heftige maar ook rustige gitaarklanken. Doordat deze band drie gitaristen bevat zul je je geen enkel moment vervelen en zeker niet als je van gitaren houdt. Als laatste, maar zeker niet de minste, is er nog Desmond Kuijk die zijn basgitaar als de beste kent.

Zij hebben aan Smash Press hun gelijknamige EP gegeven, waarop 5 nummers te vinden zijn met melodieuze instrumenten die totaal 32 minuten lang duren! Inderdaad, er wordt niet in gezongen. Hetgeen wat ik hier mooi aan vind, is dat je zelf kan bedenken wat voor zang hier goed bij zou passen, want dit verschilt weer bij ieder nummer.

Het nummer waarmee de EP opent draagt de naam “Denial”. “Denial” duurt totaal 4:39 minuut en knalt direct je gehoor in. Heerlijk knallende noten met een goed ritme blijven de eerste 50 seconden doorgaan, waarna het vervolgens een stuk langzamer wordt. Vanaf hier is het nummer de hele tijd rustig, waardoor je het een ballad zou kunnen noemen. Erg ritmisch gaan de drums door en de gitaren spelen hier ook steeds hetzelfde deuntje. Op het moment dat dit begint op te vallen komen er direct extra noten bij. Kortom, dit nummer is erg goed in elkaar gezet. Je verveelt je geen moment, precies op het moment waarop je denkt dat hetzelfde te lang doorgaat, veranderd het.

Het intro van het hierop volgende nummer doet de naam van het nummer zeker eer aan. “Anger” is de naam van het desbetreffende nummer. Dankzij het intro beeld ik mij in dat er een grote vent staat mee te screamen… Tenminste, als zij een vocalist hadden. Het nummer gaat steeds van uptempo naar downtempo. Dit nummer varieert enorm veel. Hoge noten krijsen door je boxen, knallende noten beuken je oren kapot en melodieuze gitaren wandelen door je gehoor. Het ene moment waan je, je in een keiharde moshpit en het volgende moment sta je rustig van het optreden te genieten met een biertje in je hand.

Het derde nummer, “Bargaining” is het een na langste nummer dat zich op deze EP bevindt. “Bargaining” is 6:58 minuten vol met afwisseling, net als de voorgaande nummers. In principe is hier dus weinig anders over te vertellen. Uiteraard verschillen alle nummers, maar wel met hetzelfde idee. Het ene moment heftige gitaren en drums, het andere moment rustige instrumenten. Vervolgd door een knap melodieus staaltje instrumenten, waarna het weer overvloeit naar een rustig stuk.

Depression” is het vierde nummer op “Cartographer” en ook dit nummer doet zijn naam eer aan. Het is een erg donker, mysterieus en verrassend nummer. De langzame noten in het begin worden halverwege ingeruild voor een flinke portie hardcore invloeden. Dit duurt niet te lang en gaat daarna weer terug naar hetgeen waar zij gebleven waren.  Dit gaat zo het gehele nummer door.

Het nummer “Acceptance” heeft de eer om de EP af te sluiten. Nadat je nog in de waan zit van “Depression” ga je nu direct naar een uptempo nummer waarvan je het gevoel hebt dat het de pop/country kant op gaat. Dit gevoel gaat 47 seconden lang door waarna dit veranderd in heftige gitaren en hardcore invloeden. Dus ook dit nummer zit vol afwisselingen, maar wel afwisselingen van hetzelfde idee. Desondanks klinkt het wel erg lekker.

Persoonlijk denk ik dat een vocalist deze EP volledig af zou kunnen maken.  Ook is het idee steeds hetzelfde, van uptempo naar downtempo, maar dit is eigenlijk wel een must. Zeker omdat zij geen zanger hebben moet dit wel om de luisteraar geïnteresseerd te houden. Bij mij is dat in ieder geval gelukt! Mocht jij geïnteresseerd zijn geworden naar de muziek van deze heren kun je hun eigen website bekijken: www.cartographer.nl of je kunt hieronder deze EP beluisteren.

Laat een reactie achter:

Zoeken…
Nieuwste alternatives