zaterdag 19 december 2020
 

Geschreven door Lianne Brand.

 

Maggie’s Flock rockt erop los op “Party at the Cemetary”

De Nederlandse heren van Maggie’s Flock debuteren met de creatieve naam “Party at the Cemetary“. Een intrigerende naam en dat maakt je stiekem wel nieuwsgierig. De band biedt met dit album een dwarsdoorsnede uit zijn repertoire van folky rocksongs met een Keltische twist. Een hele mond vol, dus laten we snel luisteren.

We starten met een klassiek rockgeluid op “The Pogey Club“. Het bouwt langzaam op en de eerste coupletten liggen lekker in het gehoor. Het refrein is gezellig en je ziet helemaal voor je hoe het op een festival in de open natuur zou worden gespeeld. De energie zit er goed in en het is een goede starter. De Keltische sferen hoor je echter pas in het tweede nummer: “Battle Song“. Pak er maar een biertje bij, want je wordt zo meegesleurd naar vroegere tijden. Gaan we op avontuur? Waar de eerste track meer een daadwerkelijk rocknummer is, is dit de folk kant. Dit wordt gevolgd door een meer ballad-achtig lied: “Travelling Laddie“. Tenminste, dat denk je de eerste halve minuut! Daarna knalt het even supersnel en ga je rondjes dansen met je dichtstbijzijnde slachtoffer. De afwisseling van feestelijk snel en de langzame ballad momenten zijn verfrissend op de plaat en een ontzettend leuke toevoeging.

De folktunes gaan door op “Drunken Train“. Verhalen vertellen de heren van Maggie’s Flock veel op het album, maar deze track is toch nog iets meer verhalend dan anders. De heren zijn heerlijk gezamenlijk aan het zingen en het is gemoedelijk. Eindelijk komt dan de daadwerkelijk ballad: “She Dances By The Water“. Wat een prachtnummer. Het lied zit vol met gevoel en de instrumenten begeleiden de zang perfect. Chapeau voor deze track. Maar dan gaan we naar een totaal andere wereld. “Lizzy’s Smile” knalt met distorded stemgeluid en trekt je er totaal in. Je weet bijna niet wat je overkomt. Het is totaal iets anders dan wat er tot nu toe op je bordje is beland. De combinatie van elektrische en akoestische gitaar zorgt voor een vermakelijke afwisseling. De accordeon doet er nog een extra sausje bovenop om een uniek geluid te creeëren.

De titeltrack “Party at the Cemetary” kan natuurlijk niet ontbreken. Het start wederom vrij rustig en gaat om naar een muziekje waar je lekker in een kroeg op kan dansen. Neem er een drankje bij en geniet ervan. De muziek is niet anders te beschrijven dan gewoon gezellig. Het eindigt met misschien wel het meest energieke nummer van het gehele album: “The Seven Deadly Sins“. Deze track ligt meer in de zee-sferen en het is absoluut materiaal waar je vrolijk van wordt. Zoals in het nummer wordt gezegd: “Aye Aye!

Voor een debuutalbum kan het niet anders worden beschreven als steengoed. Je voelt wel welke nummers met name aan de rockkant hangen en welke meer de échte folknummers zijn. Ondanks deze tweedeling is het album gezellig. Je neemt er een biertje bij en je gaat dit live zien. Het wordt gegarandeerd een feestje. Maggie’s Flock heeft zeker goed gekeken wat het beste is op “Party at the Cemetary“. De band is daarmee veelbelovend en wij zijn benieuwd wat de toekomst te bieden heeft.

Beoordeling: 8/10
Releasedatum: 19 december 2020
Label: Hen Hut Sound Studios

Laat een reactie achter:

Spotify playlist