Geschreven door Sven Rietkerk.

SanQuin – Method For Madness

In het meest zuidelijke puntje van Nederland vind je een band die je doet denken aan AC/DC. Niet alleen de opbouw van nummers, maar zelfs de zang klinkt als de beroemde rock ‘n roll band uit Australië. Zoals ze het zelf zeggen: Australische hardrock uit Nederland. Begin 2016 brachten ze hun eerste EP uit en aan het eind van het jaar kunnen we genieten van “Method For Madness”

Vanaf het eerste moment is er geen twijfel mogelijk: SanQuin luistert ontzettend veel en goed naar AC/DC. Bij de eerste noten van “The Bar” hoor je meteen dat AC/DC de grote inspiratie is van deze jonge band. De tonen doen denken aan een combinatie tussen “Back in Black” en “Highway To Hell”. Dit geeft de band meteen een herkenbaar geluid. Al is dat wel een geluid die iedereen meteen aan die andere band doet denken.

Dit neemt niet weg dat de stem van vocalist Tom van Nieuwenhoven geweldig is voor dit soort muziek. Het is alleen wel de vraag of hij zijn stemgeluid opzet of dat dit echt zo heerlijk rauw is. Er mogen complimenten gemaakt worden als dit het echte geluid is van de zanger. De gitaren zijn recht toe, recht aan. Zoals je kan verwachten van een rock ‘n roll band. Geen bizarre solo’s, maar ruige gitaren die je door de nummers slepen.

Eigenlijk valt er op de nummers van deze EP weinig aan te merken. Het enige wat je dwars blijft zitten is het gevoel van kopiëren. Het lijkt allemaal ontzettend veel op AC/DC dat het overkomt alsof SanQuin afdankertjes van die band heeft gekocht en ingespeeld. Na het luisteren van “Method For Madness” wil je eigenlijk maar een ding één ding, en dat is een cd van AC/DC aanzetten. En dat is jammer. Want SanQuin heeft genoeg kwaliteit om met prima eigen werk te komen. Het is gevaarlijk om jezelf te vergelijken met een legendarische band. SanQuin zal prima in staat zijn om een eigen, legendarische, naam op te bouwen.

Beoordeling: 6,5/10
Releasedatum: 23 december
Label: Eigen beheer