donderdag 2 april 2020
 

Geschreven door Maurits Neelis.

 

August Burns Red zet lijn voort op “Guardians”

Amerikaanse metalcoregigant August Burns Red is weer terug! De band heeft al twee Grammy-nominaties binnen weten te slepen met de tracks “Identity” en “Invisible Enemy”. Weet hij op zijn nieuwe album “Guardians” het niveau net zo hoog te houden?

Met de openingstrack “The Narrative” zet de band direct de toon. De drums vallen direct op: complex en goed uitgevoerd. Het is een ruige track, waarvan we op het album nog veel meer zullen horen. De gitaren zijn melodisch en progressief, maar passen toch goed bij het zware werk met de verschillende breakdowns.

Het volgende lied, “Bones”, opent nog harder dan “The Narrative” deed, maar laat je niet misleiden: deze track is een stuk veelzijdiger. Na een zwaar intro houdt de band wat gas in en is er een adempauze waarin de drums en leadgitaar het meeste werk leveren. Ook later in de track horen we iets van deze terughoudendheid, wanneer de leadgitaar een atmosferische melodie aanlevert. August Burns Red weet verdraaid goed dat je niet een heel album lang hard kan gaan en zorgt dus voor de nodige afwisseling. Dat betekent niet dat “Bones” zware momenten mist: het is en blijft metalcore. 

Op “Dismembered Memory” krijgen we verschillende technische gitaarriffs te horen, die echt puur genieten zijn. Zo kennen we August Burns Red: progressief, hard, en technisch. De breakdowns vormen een pauze van de gitaarriffs, maar duren slechts kort. Het is een overweldigende track die je versteld zal doen staan met zijn complexiteit.

“Bloodletter” is een van de zwaarste nummers op het album. Het gaat direct van start met de lage grunts van leadzanger Jake Luhrs en akkoorden van de gitaristen. Een breakdown laat niet lang op zich wachten – en hij is zo bruut dat je hem in je maag voelt. Niemand kan stil blijven zitten: je móét wel headbangen! Na een indrukwekkende gitaarsolo is er een rustiger stuk, maar je voelt het weer in je maag: er zit een breakdown aan te komen. De band neemt flink de tijd voor de opbouw, zodat wanneer de breakdown losbarst, het extra hard aankomt. In deze moshpit breek je je botten, zelfs als je thuis luistert. 

“Empty Heaven” is een track die een duidelijk eigen karakter heeft. Het nummer drukt pijn uit en heeft een atmosfeer van hopeloosheid. Dat wordt voornamelijk ontleend aan de gitaarriffs, maar ook de andere instrumenten dragen hun steentje bij. Dan komt het laatste nummer op het album, “Three Fountains”, dat een goede opvolger is. Het begint traag, met rustige gitaartonen, waar later wat drums bij komen. Ook deze track heeft een eigen karakter: na de pijn en de hopeloosheid van “Empty Heaven” laat “Three Fountains” je een lichtpuntje in de duisternis zien. Deze twee tracks vormen samen een geweldige en emotionele afsluiter van het album.

August Burns Red levert op “Guardians” weer metalcore van hoge kwaliteit. Het is complex, technisch goed uitgevoerd en afwisselend. Maar pas aan het eind krijgen we echt emotioneel meeslepende tracks, wat vooral die nummers onvergetelijk maakt. De rest van het album had iets van die afsluiters kunnen leren. Ondanks dat blijft het een goed album. Aanzetten en headbangen maar!

Beoordeling: 8/10
Releasedatum: 3 april 2020
Label: Fearless Records

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

Laat een reactie achter:


Spotify playlist