zaterdag 3 juli 2021
 

Geschreven door Maurits Neelis.

 

Beartooth levert energiek werk op “Below”

Toen zanger Caleb Shomo zijn band Attack Attack! verliet, richtte hij na korte tijd een nieuwe band op: Beartooth. Het debuutalbum “Disgusting”, dat uitkwam in 2014, viel enorm in de smaak. Beartooth bleef sindsdien maar nieuwe muziek eruit pompen, en zo is de band nu al aan zijn vierde album toe: “Below“.

Het eerste nummer, “Below”, gaat van start met flink wat feedback. Het is alsof de band ergens naar toe bouwt: het geluid is er al, maar de muziek moet nog komen. Wanneer het ritmische gedreun van de basdrum erbij komt, wordt dat gevoel alleen maar versterkt. Na een tijdje barst het dan echt los met een zware en originele riff zoals alleen Beartooth die kan schrijven. De energie pakt je gelijk! Ook in de coupletten wordt de onderstroom van die energie vastgehouden. Toch zwakt het iets af in het refrein: de cleans van Shomo missen wat pit in vergelijking met de openingsriff. Het blijft echter een prima begin van de plaat.

Voor een echte explosie van agressie hoeven we ook niet lang te wachten. Het tweede lied, “Devastation”, is een van de zwaardere op het album. De vaart zit er flink in en het zorgt ervoor dat je niet stil kan blijven zitten. Voeg daar Shomo’s brute screams aan toe en het dak gaat eraf. Ook dit nummer heeft Beartooths typische catchy refrein, maar in tegenstelling tot in “Below” voelt het nu niet zo misplaatst. Dat komt doordat het wat ruwe randjes heeft die het stuk een plekje weten te geven in zo’n zwaar nummer.

Dat Beartooth soms een beetje te ver gaat met de poppunk blijkt wel in “The Past Is Dead”. Het opent met een melodieus gezongen “oooh” die zo op een All Time Low plaat zou kunnen. Dat deuntje horen we op verschillende plekken in het nummer. Dat is jammer: het is natuurlijk niet verkeerd om een rustiger nummer te hebben, maar de band overdrijft het een beetje met de “oooh”, waardoor het stuk uit de toon valt bij de rest van het album. Kan iemand de mannen helpen herinneren dat ze een metalcoreband zijn?

Van te veel poppunk is in ieder geval geen sprake in “Dominate”. Het gaat direct van start met brute screams en ruw gitaarwerk. Hier schittert de band wel weer even. Het refrein heeft een interessante riff die wat doet denken aan Beartooths eerdere hit “In Between”. Toch is het absoluut geen herhaling van die hit. Waar die track vol hoop was, stroomt dit nummer juist over van de agressie. Hier kun je verdomd goed op moshen. Dit nummer is wel een hoogtepunt van de plaat.

In “The Hell of It” komt de tekstueel rauwe kant van Beartooth tevoorschijn. Zinnen als “Rip the flesh off my bones, make a feast of my carcass” ondersteunen de ruige riffs. Het is een negatief nummer, maar een die catharsis meebrengt. Soms is het gewoon even goed om alle pijn eruit te krijgen met zo’n duister nummer.

De band sluit het album af met het instrumentale lied “The Last Riff”. Dat is een nieuwe stap voor de mannen. Je kunt ook merken dat ze er nog niet helemaal hun draai hebben gevonden. De track heeft een paar interessante stukken, maar vaak voelt het minimalistisch en saai. Dan toch liever een albumafsluiter als op “Disgusting” of “Aggressive”, waar het minimalisme ook duidelijk was, maar waar Shomo zijn hart blootlegde en je tot tranen roerde.

Beartooth doet het niet slecht op “Below”, maar een meesterwerk is het zeker niet. Stukken sluiten soms niet goed op elkaar aan en weinig nummers springen er echt uit. Maar ach – je kan er tenminste verdraaid goed op headbangen, en dat is ook wat waard.

Beoordeling: 7/10
Releasedatum: 25 juni 2021
Label: Red Bull Records

Laat een reactie achter:

Zoeken…
Nieuwste alternatives