zondag 29 augustus 2021
 

Geschreven door Maurits Neelis.

 

Between the Buried and Me’s “Colors II” is een waardige opvolger

In 2007 kwam de progressieve metalband Between the Buried and Me met het album “Colors”. Met die schijf brak hij door en werd hij een bekende naam in de scene. Nu, veertien jaar en vijf albums later, komt de band met de opvolger van die plaat: “Colors II”. Naar eigen zeggen wilde de band zichzelf overtreffen, net zoals hij op het album uit 2007 deed. Zal dat lukken?

Het is in ieder geval direct duidelijk dat dit album de opvolger van “Colors” is. De openingstrack, “Monochrome”, opent net als die plaat met rustige pianomuziek en zang. Ook zijn enkele motieven van “Foam Born (A) The Backtrack”, het eerste nummer van “Colors”, nog te herkennen. Wanneer de rest van de instrumenten erbij komt voor een vrij trage riff wordt het gevoel van déjà vu alleen maar versterkt. Toch is daar niks mis mee. “Monochrome” is anders genoeg dan “Foam Born (A) The Backtrack” om je te blijven interesseren. Waar de laatstgenoemde opgewekt voelde, voelt deze track juist somber. “We’ve been on the same page before” wordt er gezongen – en dat gevoel wordt ook goed uitgedrukt door de instrumenten die maar voortslepen. Tekst en muziek werken hier goed samen. Daarnaast geeft het nummer ook een goede overgang naar de tweede track: “The Double Helix of Extinction”.  

Die song duikt meteen het diepe in: screams en keiharde gitaren die ingewikkelde riffs spelen. Dat gaat al snel over in een vreemd soort strompelende breakdown. Dan komt er alweer een nieuwe riff – Between the Buried and Me gaat naadloos over van de ene sectie naar de andere. Het lied wordt bij elkaar gehouden door de korte refreinen met een herkenbaar keyboard-deuntje. Dat zorgt ervoor dat je net niet overweldigd raakt. Ook een plots rustig stuk in het midden doet je weer vaag denken aan een stuk op “Colors”, wat het toch nog een beetje vertrouwd laat klinken.

Na nog een stuk of wat ingewikkelde nummers last Between the Buried and Me een hard nodige pauze in met “Stare Into the Abyss”. De track heeft een lange, rustige intro zonder tekst. Daarmee kom je echt even tot rust. Wanneer het hardere werk dan weer begint lijkt het toch nog een beetje ingehouden. Zo wordt er gezongen en niet gescreamd. Ook is de riff simpel en makkelijk te volgen. Pas aan het einde van het lied komt de progressieve kant van de band weer naar voren en rol je weer het volgende nummer in: “Prehistory”.

Prehistory” lijkt eerst een bijzonder feestelijk nummer. De gitaarpartijen, waarvan een gedeelte akoestisch, zijn vrolijk en uptempo. Maar halverwege switcht het nummer naar een clowneske stemming. Ook de basgitaar krijgt een indrukwekkende solo die er goed bij past. De band laat hier goed horen dat hij een meester is van verschillende stemmingen combineren in één en dezelfde song.

Hoewel “Colors II” als geheel absoluut niet makkelijk is om naar te luisteren, is er één track die een stuk toegankelijker is: “The Future Is Behind Us”. Er wordt gebruikgemaakt van een duidelijk ritme waar je wel mee móét knikken. Dat ritme wordt aangevuld met gitaarriffs die alle kanten opgaan en zelf juist geen ritme lijken te hebben. Voor nieuwe fans is dit het perfecte nummer om mee te beginnen, en voor oude fans biedt het genoeg excentriciteit om duidelijk herkenbaar als Between the Buried and Me te zijn.

De afsluiter van de plaat is de 15-minuten lange “Human Is Hell (Another One With Love)”. Het is de perfecte afsluiter van deze diepgaande plaat. De track combineert de ingewikkelde instrumentale gedeelten en duistere teksten van het afgelopen uur perfect. Verschillende motieven van de voorgaande nummers komen ook weer terug naar voren, zodat het echt als een afsluiter voelt. Ook is een groot deel van de track puur instrumentaal, zodat we nog een laatste keer versteld mogen staan van hoe goed deze mannen zijn met hun instrumenten. Geweldig!

Colors II” is absoluut geen toegankelijke plaat. Je moet er echt even goed voor gaan zitten en er oplettend naar luisteren. Pas dan zal je opvallen hoe vaardig dit album geweven is. Ook voor oude fans van Between the Buried and Me is dit een flinke kluif, maar het is de tijd en energie zeker waard.

Beoordeling: 8,5/10
Releasedatum: 20 augustus 2021
Label: Sumerian Records

Laat een reactie achter:

Spotify playlist