zaterdag 17 oktober 2020
 

Geschreven door Lianne Brand.

 

Blue Öyster Cult is ongekend op “The Symbol Remains”

Blue Öyster Cult is een band die niet bij iedereen direct een belletje doet rinkelen, maar wanneer je “Don’t Fear the Reaper” opzet, zingt iedereen mee. De band rockt al sinds 1967 en is daarmee al 53 jaren oud. Een bijzonder getal, maar in die jaren is natuurlijk een hoop veranderd. Dus hoe klinkt dit vijftiende studioalbum?

We trappen de plaat af met “That Was Me“. Met een redelijk simpel, maar een klassiek rock ‘n roll geluid warm je goed op. Met de wat simplistische lyrics raak je niet onder de indruk, maar je wordt nieuwsgierig naar de volgende tracks op het album. “Box in My Head” is een fantastisch nummer. Het is een geluid dat je niet per se vaak meer hoort. Voor de accenten van de song wordt tegenwoordig gewoon niet zo vaak meer gekozen. Hier proef je de echte originele rockers: je merkt invloeden van allerlei periodes van de muziekindustrie. De heren zijn wat ouder, maar ze gebruiken dit perfect in dit nummer. Maar natuurlijk is er ook een ballade: “Tainted Blood“. Bon Jovi invloeden? Of toch Meat Loaf? Net zoals hiervoor proef je die essence die je niet snel hoort op moderne rocktracks.

Maar zoals op ieder écht rock ‘n roll album staan er van die nummertjes op die heerlijk zijn om op los te gaan: “Nightmare Epiphany“, “The Machine” en “Train Tree (Lennie’s Song)“. Stuk voor stuk met een eigen karakter, maar heerlijke nummers op te dansen, gek te doen en van te genieten. Je kijkt op van de diversiteit die de band laat horen, maar ergens natuurlijk ook niet: er zit al meer dan 50 jaar ervaring in!

Stand and Fight” lijkt op het eerste gehoor een track van Metallica. De diepe baslijnen samen met de zware gitaarriff en tragere ritme introduceren een nieuwe dimensie. De coupletten missen soms hier en daar wat geluid, maar het zorgt ervoor dat de stem meer aandacht krijgt. Het is een lied met een zekere zin van kracht. Je kan bijna de livemomenten proeven waarbij het hele publiek mee zingt uit volle borst. Echter blijft dat voor nu alleen nog maar dromen. Ban dit ruige geluid gaan wij over naar “Florida Man“, wat een meer relaxte – en bijna hippie-toon heeft. Dit zorgt voor een frisse ademhaling erdoor heen.

Met zoveel meer songs op “The Symbol Remains“, is “The Alchemist” nog wel een noemenswaardige track. Het straalt met hoofdletters MUSICAL uit. De theatrale setting, samen met de overdreven zang maakt dit nummer een geweldige traktatie. Ook wordt dit gevoel versterkt door de videoclip van de heren, waarbij het verhaal in een middeleeuws kasteel wordt aangedragen.

Het album is groots, zowel in repertoire als in lengte. Dit veertiennummerige spektakel is een explosie van muziek. Van ieder tijdsframe zit er iets in en je hoort zoveel andere bands hierin terug. Zijn de bands beïnvloed door deze oude rockers, of juist andersom? Maakt het uit? Nee, want werkelijk voor ieder is er wat wils op dit album. Bravo voor deze mannen!

Beoordeling: 9/10
Releasedatum: 9 oktober 2020
Label: Frontiers Records

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

Laat een reactie achter:


Spotify playlist