dinsdag 11 september 2018
 

Geschreven door Michelle Huizen.

 

Boston Manor onderscheidt zich op “Welcome To the Neighbourhood”

Poppunk uit het Verenigd Koninkrijk heeft de laatste jaren een opvallende opkomst gemaakt. Boston Manor is één van de bands die hier deel van uitmaakte. Vooral zijn debuutalbum, “Be Nothing“, scoorde met zijn originele geluid punten bij fans van poppunk. Zal zijn nieuwe plaat, “Welcome To the Neighbourhood“, even origineel zijn?

Intro en titeltrack “Welcome To the Neighbourhood” is met zijn deinende instrumentatie nog redelijk ingehouden. Hiermee bouwt dit nummer voornamelijk spanning op naar wat er komen gaat. Dat is namelijk behoorlijk wat goeds, te beginnen met “Flowers In Your Dustbin“. De baslijn in het begin en de ruige gitaren klinken ontzettend lekker en staan goed in contrast met de catchy refreinen en voornamelijk clean vocals.

Vooral met de teksten weet Boston Manor zich van andere bands binnen dit genre te onderscheiden. Dit album gaat namelijk over een fictionele probleemstad, met als inspiratie de thuisstad van de band, Blackpool. Een voorbeeld is leadsingle “Halo“: een nummer dat gaat over heroïneverslaving. “Just a quick fix, then I’ll get clean!“, roept vocalist Henry Cox uit. In een genre waar bands het vooral over lichtere onderwerpen hebben, is dit wat ijzingwekkend maar desondanks goed om te horen.

Toch weet de band óók op muzikaal niveau creatief te zijn. Op “Funeral Party” laat de band zich namelijk ook van zijn ruigere kant horen. Cox schakelt moeiteloos tussen zingen en vocals die bijna screams genoemd kunnen worden. Op “Tunnel Vision” maakt de band in het intro gebruik van stille elektronische geluiden en raar manisch gelach op de achtergrond. Zo zetten de jongens een bijna griezelige sfeer neer. Toch blijft de band door middel van aanstekelijke melodieën duidelijk poppunk maken. De plaat kabbelt dan ook op dezelfde hoge kwaliteit door. “If I Can’t Have It No One Can” is met vunzige gitaren en ruige zang een van de hardste momenten van de plaat en het grootse refrein van “Hate You blijft gegarandeerd in je hoofd hangen. Toch was een rustiger nummer tussendoor fijn geweest, al is de kwaliteit van de nummers wel zo goed dat je aandacht er makkelijk bijblijft.

Na instrumentaal intermezzo vol geheimzinnige geluiden, genaamd “FY1“, komt het album alweer bijna tot zijn eind. “Stick Up” klinkt in de vocalen enigszins snerend, wat niet gek is, aangezien de track over een overval gaat. Toch is het nummer in zijn geheel niet boos, waardoor dit één van de meest interessante tracks op het album is. “The Day That I Ruined Your Life” eindigt de plaat op een bijzondere noot. Akoestische gitaren begeleiden de opeens breekbare stem van Cox. Dit blijft niet lang zo: steeds meer instrumenten vallen in en bouwen op tot een grandioos einde.

Welcome To the Neighbourhood” is een ontzettend originele poppunkplaat. Een rustmomentje ergens op de plaat was fijn geweest, maar met nummers zo goed als deze is dat te vergeven. Alhoewel Boston Manor nog een relatief jonge band is, zijn de mannen niet bang geweest om te experimenteren en zich te onderscheiden op zowel muzikaal als tekstueel niveau. Dit album wordt zonder twijfel een favoriet onder de poppunkfans – en terecht, want wat een topschijf is dit.

Beoordeling: 9/10
Releasedatum: 7 september 2018
Platenlabel: Pure Noise Records

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

Laat een reactie achter:


Spotify playlist