vrijdag 23 oktober 2020
 

Geschreven door Maurits Neelis.

 

Bring Me the Horizon wordt weer heavier op “Post Human: Survival Horror”

De singles “Ludens”, “Parasite Eve” en “Obey” vielen goed in de smaak bij fans van Bring Me the Horizon. Er wordt dan ook flink uitgekeken naar de nieuwe EP: “Post Human: Survival Horror”. Het schijfje is de eerste in de vierdelige EP-serie “Post Human” en telt maar liefst negen tracks – bijna een volledig album dus. Zal de band aan de verwachtingen voldoen?

De plaat schudt je direct wakker door te openen met “Dear Diary”: een keiharde, snelle track die doet denken aan het oudste materiaal van Bring Me the Horizon. In de coupletten brengt vocalist Oliver Sykes zijn veelzijdige screams ten gehore, waaruit blijkt hoeveel hij is verbeterd ten opzichte van het vroegere werk. Na het eerste refrein klinkt er een adembenemende gitaarsolo. De aanval op je oren maakt het duidelijk: deze band heeft wat woede te verwerken. En dat doet hij prachtig.

Met de single “Parasite Eve” waren we al bekend. De opening van het Bulgaarse koor Le Mystère des Voix Bulgares creëert een vreemde, onheilspellende setting die op de rest van de track door blijft klinken. Vooral in de coupletten, die gedreven worden door synths en zang, is dat hoorbaar. Vlak voor het refrein klinkt er een haast robotische vrouwenstem die het ongemakkelijke gevoel van de luisteraar verder omhoog drijft, tot het zware refrein losbarst. De breakdown bindt het nummer samen tot een indrukwekkend geheel.

De derde track op het schijfje is “Teardrops”. De eerste paar seconden lijkt het een elektronisch nummer te worden, maar al snel komen de drums en gitaren erbij voor een energieke riff. Toch lijkt het een pauze te vormen na de twee voorgaande bangers. Het hele liedje heeft iets meer weg van radiorock – het is dus niet bijster origineel, maar toch klinkt het fijn. En wanneer je de track een paar keer afspeelt vallen ook kleine dingen meer op. Het ligt makkelijk in het gehoor, maar het instrumentale gedeelte is complexer dan het eerst lijkt.  

“Met zo veel adrenaline kan het niet anders dan dat er bij de breakdown een enorme moshpit losbreekt”

Ook “Obey”, met Yungblud, kenden we al. De elektronische effecten kondigen een snel nummer aan en Bring Me the Horizon stelt niet teleur. Snelle riffs en gepassioneerde screams van zowel Sykes als Yungblud zijn er in overvloed. Met zo veel adrenaline kan het niet anders dan dat er bij de breakdown een enorme moshpit losbreekt – wanneer concerten weer een ding zijn dan.  

Na “Itch For the Cure (When Will We Be Free?)”, een kort elektronisch intermezzo, volgt “Kingslayer”. Deze track klinkt alsof hij zo op een BABYMETAL-album zou kunnen – en dat is ook niet gek, want een van de zangeressen van die band, Moametal, draagt een steentje bij aan dit nummer. Bring Me the Horizon maakt goed gebruik van haar aanwezigheid. Sykes’ brute grunts worden afgewisseld met Moametals zang in de refreinen. In het tweede couplet heeft Moametal zelfs haar eigen stuk in het Japans, wat dit nummer er extra uit laat springen.

“1×1” is een nummer vol verslagen frustratie. Dat ontploft in het refrein wanneer Sykes zingt: “Put me out of my misery”. Amy Love van Nova Twins krijgt in dit nummer haar eigen couplet. Haar stem past goed bij de sfeer van het nummer. Maar al met al verlegt het nummer muzikaal geen grenzen. Het is geen slecht nummer, maar het mist iets wat het memorabel maakt. 

“Ludens”, daarentegen, is een stuk experimenteler. We krijgen hier te maken met desoriënterende elektronische drums. In het hele nummer is vooral de elektronische kant van Bring Me the Horizon flink aanwezig – maar dat verandert in de breakdown, waar toch nog even de gitaren en drums flink naar voren komen. De track klinkt als een mix van de nieuwe, elektronische stijl van de band met het oude, heavy werk. Dat mengsel klinkt goed en het is dan ook geen wonder dat dit de eerste single was.

De plaat sluit af met de ballade “One Day the Only Butterflies Left Will Be In Your Chest As You March Towards Your Death”. De engelachtige stem van Amy Lee, de zangeres van Evanescence, snijdt direct in je ziel. Sykes’ stem vormt hier een prettig, aards contrast mee. De track is compleet anders dan de rest van de nummers, maar het is juist wel fijn om het schijfje op een rustige noot te eindigen.

Op “Post Human: Survival Horror” combineert Bring Me the Horizon het beste van zijn voorgaande werken. Zo weet de band je omver te blazen met een zwaar, maar toch ook afwisselend schijfje. Deze EP weet het project “Post Human” dus geweldig af te trappen en doet je snakken naar meer.

Beoordeling: 9/10
Releasedatum: 30 oktober 2020
Label: Sony Music Entertainment

Laat een reactie achter:

Spotify playlist