donderdag 11 november 2021
 

Geschreven door Lianne Brand.

 

Bullet For My Valentine gaat los op “Bullet For My Valentine”

Ondanks dat de groep Bullet For My Valentine al zoveel platen heeft, komt nu pas het schijfje “Bullet For My Valentine“. Voorganger “Gravity” is onderhand al weer drie jaar oud en fans zijn wel weer toe aan wat nieuws. We gaan het horen op deze karige tien tracks.

De opener “Parasite” begint heel langzaam. We horen allerlei oude nummers door een radio/tv-achtige ruis. Na ruim anderhalve minuut gaat het helemáál los. Een pittige drumbeat en een cripsy gitaar schudden je wakker en de screams van Matthew Tuck zijn om door een ringetje te halen: een fantastische opener. De energie stopt hier niet, want we gaan nekbrekend door naar “Knives“. Het snelle gitaarwerk sleurt je mee door het nummer. De stem van Tuck begint eerst niet zo hard, maar dit wordt snel goedgemaakt in het refrein. Het heeft een wat zwaardere ondertoon waardoor het nummer wat sneerderig overkomt. We slaan een andere weg in op “My Reverie“, die langzaam begint met hoge zingende gitaren en een diepe onderliggende bas. Ook is de zang clean en meer puur. Bullet For My Valentine creëert een chaos van geluid, dat bijdraagt aan de atmosfeer van de track. Een top geschreven track, maar het heeft een aantal keer luisteren nodig om er 100% van te kunnen genieten.

No Happy After” bevat niet veel bijzonders. Het is een marcherende track met een strakke drumlijn. Het is een track die wellicht wat wegvalt op de plaat. Daarentegen weet “Can’t Escape the Waves” wel de aandacht te trekken. Het bouwt stukje bij beetje op, waardoor je meegesleept wordt in het lied en misschien ook wel door de golven. Het voelt als een stille storm die op je afkomt. De rest van de track ligt vooral lekker in het gehoor maar brengt niet veel nieuws op tafel. Het is met name een explosie van harde gitaren, maar dit lijkt ook wel de trend van de plaat te zijn. Hierna vervolgen we de party met het lekkere headbangnummer “Basterds“. Het nummer is het perfecte mengelmoesje: rustige stukken met een diepe stem, gevolgd door een refrein waarbij je je longen uit je lijf wilt schreeuwen. Ook hoe er gespeeld wordt met meerdere melodieën voelt heerlijk aan.

We betreden een hele nieuwe wereld op “Shatter“. Met een symfonische, langzame opbouw waarbij het klinkt alsof je een in haze zit, word je keihard op de grond gepletterd door de screams en zware baslijn. De instrumenten dirigeren een pit. De achtergrondzang van het einde kan zo een hele zaal fans zijn. Een top geluid. Als laatste track staat “Death By a Thousand Cuts” op het menu. Ook dit nummer staat in het teken van snelheid en vieze lyrics. Het biedt verder niet veel nieuwe elementen ten opzichte van voorgaande tracks. De solo is in contrast wel lekker van kwaliteit en geeft je precies wat je nodig heb.

“Bullet For My Valentine” is een plaat waar je tevreden mee kan zijn. Er zijn wat hoogtepunten en wat tracks die naar de achtergrond wegvallen. Dat is erg jammer, aangezien het maar tien tracks zijn. We willen eigenlijk dat ieder nummer euforisch is. Maar het is zéker geen plaat die we willen vergeten en je kan het zeker toevoegen aan de collectie.

Beoordeling: 7/10
Releasedatum: 5 november 2021
Label: Spinefarm Records

Laat een reactie achter:

Zoeken…
Nieuwste alternatives