zaterdag 10 april 2021
 

Geschreven door Michelle Huizen.

 

Citizen experimenteert en blijft hoopvol op “Life In Your Glass World”

Citizen is een gerespecteerde band binnen de emoscene. Fans van het genre zullen zonder twijfel bekend zijn met platen als “Youth” en “Everybody Is Going To Heaven”. Nu komt Citizen met een nieuw album: “Life In Your Glass World”. Zal de band de hoge verwachtingen waarmaken?

Na onheilspellende hoorns knalt Citizen met een vervormde gitaarriff meteen lekker het album in op “Death Dance Approximately”. Vergeleken met ouder materiaal is deze track opvallend catchy. Vooral het refrein is upbeat, maar tegelijkertijd rauw, iets wat de sterke vocals van frontman Mat Kerekes siert. “I Want To Kill You” gaat op dezelfde energieke noot door, maar op “Blue Sunday” nemen de mannen weer een andere wending. Dit rustige, melancholische nummer gaat over het nooit willen verlaten van je huis. Maar wat echt verrast, is de synthesizer die blijft terugkomen door de hele track heen. Dit elektronische tintje transformeert “Blue Sunday” in de perfecte soundtrack om door je kamer te dansen en tegelijkertijd een traantje weg te pinken.

Het is duidelijk: je hoeft niet te verwachten dat Citizen blijft hangen in zijn oude sound. Je vindt zo nu en dan nog wel elementen ervan terug: vooral de vocals en lyrics zijn als vanouds behoorlijk emotioneel. “In chains you came at war with the devil that lives in your head / I know what it is to hate yourself / I know how it feels to want to be someone else,” luidt de tekst van “Call Your Bluff” bijvoorbeeld. In een andere context misschien wel heel heftig, maar juist door dit te combineren met een bijna indie-achtig geluid, voelt het juist gebalanceerd aan. Een van de hoogtepunten van het album is “Pedestal”. Luide drums introduceren het nummer en het refrein vol rauwe gitaren is gemaakt om mee te schreeuwen. Heerlijk.

Op het experimentele “Fight Beat” neemt de band even gas terug. Een prominent baslijntje ondersteunt sinistere vocals en wordt afgewisseld met vervormde gitaren. Helaas voelt deze track nogal eentonig aan en weet het niet te boeien. Gelukkig wordt dat direct goedgemaakt met “Black and Red”, het nummer dat met melodische gitaren het meest van de hele plaat doet denken aan het oude materiaal van Citizen. De akoestische gitaartrack “Glass World” volgt. De emotie in de stem van Kerekes is duidelijk voelbaar en zweeft heerlijk over de instrumentatie heen.

Een klein minpuntje: rustige nummers volgen elkaar wel heel snel op aan het einde van de plaat. Na “Glass World” komt namelijk “Winter Buds”, waarvan de eerste helft stilletjes, intiem en verdrietig is. Helaas is op dat punt de aandacht er niet meer bij. En dat is zonde, want dit is absoluut de mooiste track van deze schijf. Op de helft van het nummer verrast Citizen namelijk met luide, sprekende gitaren en drums die door het contrast ontzettend hard binnenkomen. Met “Edge of the World” komt de plaat ten einde. “But at the end of the day, there is beauty in tragedy,” zingt Kerekes. Deze hoopvolle toon komt door in de instrumentatie: die is niet verdrietig, maar juist verblijdend en zelfs een beetje dansbaar.

Met “Life In Your Glass World” laat Citizen zien dat verdriet niet altijd verpakt hoeft te worden in droevige muziek – en wauw, wat is het mooi. Dit album is niet zonder minpunten, maar deze zijn makkelijk te vergeten door hoe volwassen, divers en vooral eigen de plaat is. Het laat je glimlachen, huilen en dansen, en dat allemaal tegelijkertijd. Geen makkelijke opgave, maar Citizen heeft het absoluut voor elkaar gekregen.

Beoordeling: 8/10
Releasedatum: 26 maart 2021
Platenlabel: Run For Cover

Laat een reactie achter:

Spotify playlist