Geschreven door Michelle Huizen.

Creeper in Melkweg

Wanneer de deuren van Melkweg Amsterdam opengaan, staat er een kleine rij met mensen te wachten. Engelse horrorpunkband Creeper sluit op 15 april in de Oude Zaal van Melkweg zijn eerste Europese headlinetour af. De laatste jaren speelden hij hier ook al als support voor Neck Deep en Pierce the Veil. Met zijn net uitgebrachte debuutalbum “Eternity, In Your Arms” op zak, mag de band deze avond laten zien of hij ook een headlineshow waard is.

Het is aan rockband Puppy om de avond voor een nog erg lege zaal te openen. Zijn set klinkt van begin tot eind ontzettend strak: vingervlugge gitaarriffs, een zware bass en een drummer die zijn drumstel kapot lijkt te willen slaan, doen je verbazen dat deze band nog zo onbekend is. Doordat Puppy’s muziek niet upbeat is en er weinig publiek is weet de band de zaal echter niet helemaal mee te krijgen. Jammer, want spelen deed hij goed.

Vervolgens mag Milk Teeth het podium betreden. De band maakt punkmuziek met invloeden van grunge en emo. Leadzangeres Becky Blomfield heeft er veel zin in en beweegt over het hele podium. Ondanks deze beweging blijft haar stem de hele set door sterk klinken. Ook de rest van de band doet enthousiast mee. De gitaren overstemmen helaas soms wel de vocalen, maar het publiek lijkt het niet erg te vinden. Een bescheiden groepje fans zingt vrolijk mee en ook de hoofden van de rest van de bezoekers knikken aan het einde van de set tevreden op en neer.

Wanneer de zaal voor het grootste deel gevuld is, is het eindelijk tijd voor Creeper. Zijn set wordt geïntroduceerd met de single “Black Rain“. Deze begint met een soort gedicht en vloeit over in een upbeat nummer met een refrein van epische proporties. Een mix van nieuwe songs als “Suzanne” en oudere nummers als “Lie Awake” volgt. Frontman Will Gould zingt deze op een bijna theatrale manier. Ook de andere bandleden spelen met veel passie en het samenspel is nagenoeg perfect. Het feit dat de band daarnaast veel interactie opzoekt met het publiek, komt als kers op de taart.

Met het rustige nummer “Crickets” krijgt toetsenist en achtergrondvocaliste Hannah Greenwood de tijd om haar stem echt te laten horen. Haar vocals zijn loepzuiver en hebben een verrassend groot bereik. Ergens is het jammer dat we deze set niet meer van haar horen, want wàt een stem heeft zij.

Wanneer het rustmoment is afgelopen, is het tijd voor fanfavoriet “Astral Projection”. Tijdens dit nummer vliegen de crowdsurfers je om de oren en wordt elke zin uit volle borst meegeschreeuwd. Na de emotionele meezinger “I Choose To Live” is er een kleine pauze voor de toegift: “VCR” en “Misery”. Vooral het epische einde van “Misery” zorgt ervoor dat de show met een waar hoogtepunt eindigt. Dat Creeper talent heeft en het publiek precies goed weet te bespelen, heeft hij vanavond wel bewezen. De band heeft de verwachtingen als headliner dan ook zeker waargemaakt. Wat een show!