zondag 5 augustus 2018
 

Geschreven door Fabian Rozendaal.

 

Crossfaith gaat voor metal met hardstyle op “EX_MACHINA”

De Japanse band Crossfaith maakt metalcore op zijn eigen manier. Drie van de bandleden speelden ooit in een coverband die Linkin Park en Limp Bizkit covers deed. De nu-metal invloeden zijn een beetje verdwenen, al is de elektronische kant van de band daar wellicht nog een overblijfsel van. De elektronische invloeden zullen voor de één misschien wat over de top zijn en een ander zal ze geweldig vinden.  Na “Xeno” in 2015 is het nu tijd voor “EX_MACHINA“.

Opener “Deus Ex Machina” is een pure hardstyletrack, een genre dat niet iedere metalhead zal aanspreken. Eerlijk gezegd heb je na dit nummer nog geen idee wat je te wachten staat, aangezien er nog geen gitaren te horen zijn. Ook in “Catastrophe” is duidelijk te horen dat de band uit Osaka hardstyle ontdekt heeft. Het resultaat is een bombastisch geluid met luide synths en wilde breakdowns. “The Perfect Nightmare” is de eerste track zonder hardstyle. Het is een enorm hard nummer, waarin vooral het vocale bereik van Kenta Koie de show steelt. De enorm ruige grunts aan het eind zijn van een enorm hoog niveau en klinken bijna demonisch.

Destroy” kent een feature van Amerikaans hiphop-duo Ho99o9. De toevoeging valt tegen, want in de mix van al het instrumentale geweld zijn de stukken rap soms amper te horen. Ook “Freedom” heeft een gastvocalist: niemand minder dan Rou Reynolds uit Enter Shikari. Deze combinatie is totaal niet vergezocht, wanneer je de muziek van de Britse band hoort. Dit onderonsje komt een stuk beter uit de verf, want de raps en kreten van Reynolds passen perfect bij het nummer. “Lost in You” heeft een ongelofelijk hoog pop-gehalte, met vrolijke elektronische deuntjes die het redelijk softe nummer ondersteunen. De combinatie van instrumenten zorgt ervoor dat het klinkt als een heel aparte ballad.

Er wordt op dezelfde voet verder gegaan, al heeft “Wipeout” meer een drum-‘n-bass vibe. Tot we bij de laatste drie tracks aankomen verandert er eigenlijk weinig meer. Zo zijn nummers als “Milestone“, “Make a Move” en “Eden in the Rain” erg vergelijkbaar. Al heeft de laatst genoemde track wel een erg sterke riff die zo van een oud album van Linkin Park af had kunnen komen. Ondanks dat is Crossfaith hier een beetje de power kwijt die hij aan het begin van de plaat nog wel had. “Twin Shadows” voelt puur als een overgang naar het eind van “EX_MACHINA“. Het is een vrij simpel housenummer dat nooit echt een climax bereikt.

Daybreak” is weer een heerlijk heavy nummer en een heerlijke afwisseling na een hele rits van minder harde tracks. Enorm brute vocalen vergezellen kneiterharde breakdowns. Dit is metalcore uit het boekje met een wat melodieuzer slotstuk, waar de Japanners weer teruggrijpen naar de voorgaande tracks. Interessant genoeg is er gekozen voor een cover van “Faint” van Linkin Park als slotstuk. Al is het geen verrassing als je bedenkt dat de Japanse groep erg door de Amerikanen geïnspireerd is. Het is een eerbetoon aan Chester Bennington. Het nummer wordt, met hier en daar wat kleine toevoegingen, perfect nagespeeld en zo komt er een einde aan het album.

EX_MACHINA” is een aardige plaat, maar zal waarschijnlijk niet gezien worden als de beste van Crossfaith. De sound is aanwezig, maar dit album kakt halverwege in. Een sterk einde maakt zeker nog het een en ander goed. Het album laat dus wel wat te wensen over, maar de Japanners slaan ook geen modderfiguur.

Beoordeling: 7/10
Releasedatum: 3 augustus 2018
Label: UNFD

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

Laat een reactie achter:


Spotify playlist