dinsdag 14 juli 2020
 

Geschreven door Maurits Neelis.

 

Crown the Empire laat zich van zachtere kant zien op “07102010”

Op 10 juli 2010 speelde Crown the Empire zijn eerste liveshow. Exact tien jaar later komt de band als verrassing met een nieuw akoestisch album. Het is gevuld met nummers verspreid over zijn hele carrière tot nu toe. Als eerbetoon aan hun eerste show heet het album “07102010”. Weet Crown the Empire de afgelopen tien jaar goed te vangen in deze plaat?

Het album opent met “aftermath”. De gitaren doen heerlijk tokkelwerk, wat ervoor zorgt dat de riff van het origineel herkenbaar blijft, terwijl het toch een heel andere sfeer heeft. We horen ook wat atmosferische elektronische geluiden op de achtergrond die ons het hele album zullen vergezellen. Het is een prettige aanvulling op het nummer dat anders een beetje te minimalistisch zou zijn geweest. De breakdown is echter een tegenvaller. Goed dan – een breakdown met akoestische gitaren gaat ook moeilijk, maar er is wel héél weinig pit van het origineel overgebleven. De zang van Andy Leo treedt hier op de voorgrond en overspoelt in volume het geluid van de gitaren, wat afdoet aan de samenhang en de kracht van het nummer.

Van zijn meest recente album “Sudden Sky” komt het nummer “blurry (out of place)”. Dit liedje lijkt wel gemáákt te zijn om akoestisch te spelen. Het rustige begin wordt door de akoestische gitaren extra intiem gemaakt, en het refrein krijgt een dosis extra emotie mee. De variatie op de originele riff in het tweede couplet zorgt er ook voor de nodige afwisseling.

Op het akoestische album mag de fanfavoriet “memories of a broken heart” natuurlijk niet ontbreken. Het geeft een heel andere draai aan het nummer, maar Crown the Empire weet het niet helemaal passend te maken. Er valt weinig over te zeggen behalve dat het hetzelfde nummer is, maar dan akoestisch en met minder pit. De explosie van emotie die in het origineel te horen is mist in deze versie. Misschien dat de band het ook doorhad, en dat ze daarom maar de helft van het nummer hebben weggelaten?

De track “johnny ringo” heeft daar gelukkig geen last van. Hier weet de band de sfeer van het origineel prima over te zetten naar de akoestische versie. Zeker in de brug klinkt het ontzettend onheilspellend – en dat mag ook wel als je een lied over de duivel schrijft. Toch moet er ook gezegd worden dat Leo’s stem niet altijd even passend is. Hij lijkt soms haast verveeld, alsof hij zingt omdat het moet. Dat is niet alleen in dit nummer het geval; het is op verschillende plekken op het album te horen, zoals in “voices”. Leo’s stem mist emotie en afwisseling. Hij gebruikt één techniek die hij onder de knie heeft en daar blijft het bij. Dat klinkt niet slecht, maar na een tijdje begint het wel te vervelen. 

Maar het is niet allemaal kommer en kwel. Op “second thoughts” mag iedereen schijnen. De atmosferische elektronische elementen komen iets meer naar voren en dat biedt wat afwisseling en vernieuwing. Dat had Crown the Empire ook wel op andere nummers op het album mogen doen. Dat is misschien iets minder akoestisch, maar het klinkt wel beter.

Het album sluit af met de nieuwe track “everything breaks”. Hier herontdekt Crown the Empire de piano en zegt hij gedag tegen de akoestische gitaren. Dit nieuwe nummer is frisse lucht en is zonder twijfel het hoogtepunt van de plaat. Leo zingt niet alleen met zijn stem, maar ook met zijn hart. Het klinkt scherp en vol passie. Daar zaten we op te wachten!  

“07102010” zal niet de geschiedenis ingaan als het beste album van Crown the Empire, dat is zeker. Er mist passie en afwisseling – ze hadden die piano misschien wat vaker moeten gebruiken. Voor diehard fans mag deze plaat niet ontbreken in de collectie, maar de casual listener mag dit album best overslaan. Crown the Empire kan zich het beste gewoon blijven focussen op metal. 

Beoordeling: 6,5/10
Releasedatum: 10 juli 2020
Label: Rise Records

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

Laat een reactie achter:


Spotify playlist