Geschreven door Michelle Huizen.

Decade – Pleasantries

Decade bracht zijn debuutalbum, “Good Luck”, in 2014 uit. Hiermee groeide de band in populariteit: binnen drie jaar tourde hij met namen als A Day To Remember, The Used en Saves the Day en speelde hij op festivals als Reading & Leeds en Slam Dunk. Afgelopen november kondigde Decade aan een nieuwe plaat uit te brengen onder het platenlabel Rude Records. Het resultaat is “Pleasantries”. Met dit album steekt Decade zijn eigen muziek in een nieuw jasje.

Het eerste nummer, “Human Being”, opent met een galmend gitaarintro en een sterke baslijn. Daarna kabbelt het verder naar een relatief rustig couplet, gevolgd door een refrein waarop het bijna onmogelijk is om stil te zitten. Het valt meteen op dat de band voor een deel afstand heeft gedaan van zijn wortels in de poppunk. Het is moeilijk de nieuwe plaat van Decade in een hokje te plaatsen, maar het is het beste te beschrijven als alternatieve rock, die naast poppunk ook verwijst naar Britpop en grunge.

Gelukkig is de energie die kenmerkend is voor poppunk niet verdwenen. Deze invloeden zijn in de track “Anaemia” bijvoorbeeld sterk te horen. Leadzanger Alex Sears neemt terug in de coupletten, maar waar het nummer pas echt kracht krijgt is in het couplet. De catchy melodie blijft in je hoofd hangen en de gedrevenheid van de band is onmiskenbaar. Van deze formule wordt door het gehele album heen gebruikgemaakt. Hierdoor is er niet veel variatie, maar gelukkig werkt deze formule goed genoeg om te blijven interesseren.

De sferen op “Pleasantries” zijn voornamelijk positief: uplifting teksten, zachte melodieën en vrolijke hooks nemen de overhand. Toch is Decade niet bang zichzelf bloot te stellen. Op “Wasted” zijn de muzikale klanken wat zwaarder. “I sit and I shake, I guess I’m wasted again.”, schalt Sears. De teksten op deze plaat zijn niet complex, maar grijpen juist daarom aan. Op enkele momenten kan dit wel resulteren in cheesy lyrics, zoals op de track “Sunbeam”. In het couplet klinkt: “You’re the dizziest dream, I’m glad you came around.” Het is lief, maar in combinatie met de rustige sferen en mierzoete achtergrondvocals in het refrein ook wat cliché.

Decade pakt hierna het tempo weer met de track “Brand New Again”, een upbeat nummer waar vooral de kwalitatieve instrumentatie opvalt. Op “Geist” neemt het album echter een rare wending. Vooral de coupletten klinken enigszins sinister. Dit voelt misplaatst in het optimistische geheel. Meteen daarna volgt gelukkig de laatste track en tegelijkertijd het hoogtepunt van het album: “Capsules”. Tedere gitaartonen begeleiden een gevoelige stem, die goudeerlijk zingt over jezelf klein voelen in het universum. De rust verdwijnt echter direct in de laatste anderhalve minuut van de track. Dezelfde tekst wordt herhaald, maar deze keer vol pure energie en op een optimistische toon, ondanks het bitterzoete onderwerp. De band gooit alles wat hij in zich heeft eruit. Wat een afsluiter!

Het veranderen van sound kan gevaarlijk zijn voor een band. Toch heeft Decade dit met succes weten te doen en laat hij hiermee een groei in volwassenheid zien. De plaat is nog niet tot in de puntjes perfect, maar ondanks het missende puntje op de i nog steeds ontzettend sterk. Als deze band zich op deze manier blijft ontwikkelen, is het zeker dat we nog meer prachtige dingen van hem kunnen verwachten.

Beoordeling: 8,5/10
Releasedatum: 24 februari 2017
Label: Rude Records