zaterdag 3 juni 2017
 

Geschreven door Ellemieke Hertgers.

 

Deep Purple in Ziggo Dome

Deep Purple mag met recht een pionier der hardrock worden genoemd. De band werd in 1968 opgericht en staat met hits als “Child in Time” en “Smoke on the Water” ramvast in de muzikale geschiedenisboeken. Na vijftig jaar hebben de Britten aangekondigd nog één laatste wereldtour te doen. Waarschijnlijk is vrijdag 2 juni dan ook de laatste keer dat de Nederlandse fans Deep Purple op het podium kunnen zien, in Ziggo Dome welteverstaan. 

De Canadese hardrockers van Monster Truck krijgen de taak om het publiek op te warmen. De zaal is dan ook goed gevuld als de mannen strak om 20:00 uur aanvangen. De band opent met “Old Train“. De Canadezen blijken al snel in goede vorm. Gitarist Jeremy Wilderman perst moeiteloos heerlijke riffs en moeilijke solo’s uit zijn vingers. Naarmate de setlist vordert, stijgt het enthousiasme. Bij afsluiter “The Lion” gaan de handjes van het publiek omhoog en kan de band rekenen op een daverend applaus.

De mannen van Deep Purple betreden de planken op Nederlandse bodem om 21:15 uur. De band opent met “Time For Bedlam“, van zijn nieuwste plaat “inFinite“. Het kan twee kanten op gaan met bands die al zo lang meedraaien: het valt enorm tegen, of hij schittert juist door al die ervaring. Al snel wordt duidelijk dat het laatste opgaat voor Deep Purple. De setlist vervolgt met een paar gouwe ouwe hits uit begin jaren ’70: “Fireball” en “Strange Kind of Woman“. De grootste klappers worden uiteraard voor het laatst bewaard.

Als geoliede machines staan de vijf rockers hun ding te doen. Tegelijkertijd lijkt het echt een routineklusje te worden. Dat is ook niet zo gek als je bedenkt dat Deep Purple de meeste nummers op de setlist al duizenden keren gespeeld heeft. Bij nieuwe nummers, zoals “The Surprising“, is dan ook te merken dat de mannen het leuk vinden om nieuw materiaal te spelen. Bovendien geeft toetsenist Don Airey een speelse twist aan de avond door een fragment van “Tulpen aus Amsterdam” te verwerken in zijn solo. Het zorgt voor een glimlach op het gezicht van veel fans.

De band staat de gehele set formidabel te spelen. Iets dat toch bewonderenswaardig is, gezien de hoge leeftijd van de mannen. De avond bereikt een hoogtepunt bij de tracks “Space Truckin’” en “Smoke on the Water“. De mannen verdwijnen kort achter de coulissen, om daarna nog een toegift te geven. Deze bestaat uit “Hush“, een cover van Joe South en de allerlaatste track is “Black Night“. Onder oorverdovend applaus verlaten de mannen het podium en is het écht afgelopen. Opvallend genoeg wordt “Child in Time” overgeslagen, maar dat is dan ook de enige smet van vanavond. We gaan deze legendarische band zeker missen op de planken, maar tegelijkertijd verdienen de heren ook rust.

Laat een reactie achter:

Spotify playlist