woensdag 27 oktober 2021
 

Geschreven door Maurits Neelis.

 

Dream Theater gaat los op “A View from the Top of the World”

Progressievemetalgigant Dream Theater is weer terug met een gloednieuwe plaat: “A View From the Top of the World”. Na de twee voorgaande albums “The Astonishing” en “Distance Over Time” valt het nieuwe schijfje op vanwege zijn langere nummers. Hoewel er slechts zeven tracks op staan, duurt “A View From the Top of the World” maar liefst 70 minuten. Weten de mannen zo lang je aandacht erbij te houden?

Er wordt in ieder geval geen tijd verspild. Het eerste lied, “The Alien”, begint met een razendsnelle drumfill die direct gevolgd wordt door een progressieve gitaarriff. Hoewel alle instrumenten interessant zijn, blijven het echter nog even de drums die opvallen: Mike Mangini gaat helemaal los met de fills en bewijst zo dat hij echt een virtuoos is. Het intro is vooral zwaar en ingewikkeld, maar kent ook een rustig stuk met een melodieuze gitaarsolo. Dan gaat het eerste couplet van start. De gitaren spelen ritmisch lage noten alsof het een breakdown is. De keyboard en zang zorgen voor een spannende sfeer die thematisch goed bij het nummer, dat over het koloniseren van de ruimte gaat, past. Het refrein is groots en hoopvol, voordat de spanning terugkeert met het tweede couplet. Zoals we gewend zijn van Dream Theater is die niet zoals het eerste couplet. Het wordt gedreven door een ingewikkelde riff vol variatie. De brug is natuurlijk niet van korte duur. Er is genoeg tijd voor een duet van keyboard en gitaar, een drumsolo, een gitaarsolo, en een keyboardsolo. Vooral die laatste is indrukwekkend omdat hij zo complex is. In de outro eindigt de band met een gitaarsolo die opgewekt en positief klinkt. De eerste negen minuten van het album zitten erop – Dream Theater is goed van start gegaan.

Wat later krijgen we “Sleeping Giant” te horen. De track gaat onheilspellend van start met spookachtige keyboard-tonen. Wanneer de elektrische gitaar het overneemt blijft het die sfeer houden, maar nu valt ook op hoe progressief het intro al is. Hoewel de maatsoort in het intro niet zo bijzonder is, weet Dream Theater toch op te blijven vallen door de off-beat gitaarakkoorden. Na het eerste refrein is er een desoriënterende keyboardsolo te horen, ondersteund door een al even desoriënterende gitaarriff op de achtergrond. Het is niet makkelijk te waarderen, maar het past goed bij het lied. Je moet het een paar keer luisteren voordat het je echt pakt. Wat opvalt op deze schijf is dat de band geweldig weet af te wisselen binnen een nummer, zonder het muzikale thema van dat nummer geweld aan te doen. Dat blijf je ook in de hele brug van deze track horen.

“Met de rustige piano en gitaar voelt het haast magisch aan.”

Het hoogtepunt van het album is toch wel “Awaken the Master”. Het is een zware track en dat hoor je al vanaf het begin. De gitaren hebben een indrukwekkende riff waar Jordan Rudess met zijn keyboard een opvallend stuk overheen speelt. Ook Mangini is weer lekker bezig op zijn drums. Er is wel een klein minpunt te vinden wanneer het couplet begint. Het zijn opnieuw ritmische, breakdownachtige lage noten van de gitaren. Dat hoorden we ook al in “The Alien”, “Answering the Call” en “Invisible Monster”. Dream Theater weet wel hoe hij meer kan afwisselen, dus het is jammer dat hij dat niet doet. Gelukkig maakt de brug het allemaal weer goed. Er zitten gitaarsolo’s in waar je steil van achteroverslaat. John Petrucci, de gitarist, leeft zich helemaal uit. En hoewel John Myung op de basgitaar geen solo heeft, is hij wel goed hoorbaar met zijn lekkere riffs. Op het hele album is hij trouwens goed hoorbaar, wat een verbetering is ten opzichte van vorige werken.

A View From the Top of the World” sluit af met de titeltrack die maar liefst twintig minuten telt. De opbouw is lang en voorzichtig en niet direct ten volle te waarderen. Dit is een lied dat bij je moet groeien, want er gebeurt te veel in zo’n lang nummer om het allemaal in een keer te behappen. Het couplet is echter makkelijk te herkennen: opnieuw horen we de ritmische, lage gitaartonen. Na het eerste refrein is het tijd voor een ingewikkelde drumpartij. Met de rustige piano en gitaar voelt het haast magisch aan. Het instrumentele deel dat het tweede refrein volgt is een stuk anders, maar flink pakkend. Het is ontzettend progressief, maar doordat bepaalde motieven blijven terugkeren kun je goed je aandacht erbij houden. Halverwege het nummer wordt er een pauze ingelast met kalme gitaren, piano en viool. Hoewel Dream Theater een metalband is, schrijft hij ook dit soort trage muziek verdraaid goed. Een geweldige drumfill luidt het begin van het laatste hoofdstuk in, en een riff van keyboard en gitaar weet je direct te pakken. Petrucci en Rudess spelen dan al snel weer afwisselend solo’s op gitaar en keyboard, waar de band bekend om staat. Puur genieten! Het stuk zit geweldig in elkaar en is Dream Theater op zijn best.

Dream Theater is terug – dat is duidelijk. De band gaat al meer dan 35 jaar mee en met “A View From the Top of the World” bewijst hij dat hij nog lang niet irrelevant is! De mannen doen het nog net zo goed als vroeger. Fans kunnen dik tevreden zijn, en ook nieuwe luisteraars zullen zich tot dit album aangetrokken voelen.

Beoordeling: 9/10
Releasedatum: 22 oktober 2021
Label: Inside Out Music

Laat een reactie achter:

Zoeken…
Nieuwste alternatives