donderdag 23 april 2020
 

Geschreven door Michelle Huizen.

 

Enter Shikari verlegt muzikale grenzen op “Nothing Is True & Everything Is Possible”

Enter Shikari is niet weg te denken uit de wereld van harde muziek. Met bizar energieke liveshows en platen die ieder moderne klassiekers zijn binnen de scene, legt de band de lat hoog voor zichzelf. Weten de Britten dit imago hoog te houden met hun nieuwe plaat, “Nothing Is True & Everything Is Possible”?

Op het vorige album van Enter Shikari, “The Spark”, probeerde de band iets nieuws uit. Op deze plaat polijsten de mannen hun rauwe randjes en gingen ze voor een sound die toegankelijk was voor een groter publiek. Ja, genres werden nog steeds gemixt en gekke momenten waren nog steeds te vinden, maar het was een volwassen geheel – op een goede manier. Op “Nothing Is True & Everything Is Possible” doet Enter Shikari echter totaal het tegenovergestelde.

Deze plaat is als een wilde achtbaan vol kurkentrekkers en loopings, en dan niet een in Drievliet, maar in Disneyland. De rit begint bij “THE GREAT UNKNOWN”. Frontman Rou Reynolds mijmert ten einde raad: “If there’s anyone out there, just give me a sign!”. Deze wanhopige vocalen worden ondersteund door lage, krachtige gitaren en diepe dubstepsynths. Sterker had Enter Shikari dit album niet kunnen beginnen. Maar dan start “Crossing The Rubicon” en word je weer op een ander been gezet. De bombastische instrumentatie klinkt euforisch en de melodieën doen hier en daar denken aan popmuziek uit de zeroes. Helemaal in deze lastige tijd wens je dat je op een festival staat, met je handen in de lucht en je beste vrienden om je heen.

Dit album bestaat volledig uit verrassingen. Neem “Waltzing off the Face of the Earth (I. Crescendo)”: hierop is een fanfareband te horen en zijn de vocalen van Reynolds sinister en uitbundig. Het geheel voelt als een nummer uit een Broadwaymusical, maar dan wel met flinke gitaren op het eind. Op “the pressure’s on.” lijkt de band juist inspiratie te nemen uit de housemuziek, met een opbouw naar een flink dansbaar elektronische drop. Tussendoor zijn intermezzo’s te horen, variërend van dubstep op “apøcoholycs anonymøus (main theme in B minor)” tot met autotune overladen ambient op “Reprise 3”. Om nog maar niet te spreken over het klassieke orkestnummer “Elegy For Extinction”, dat absoluut niet mis zou staan in het Amsterdamse concertgebouw. Onverwachts, maar wát klinkt het mooi. 

Eigenlijk gebeurt er teveel op “Nothing Is True & Everything Is Possible” om alles in een recensie te kunnen bespreken. Daarom, in echte Enter Shikari-stijl, een quickfireronde met een paar ijzersterke tracks. “satellites**” neemt je mee in een hoopvolle extase en laat je alle zorgen in de wereld vergeten. “{ The Dreamer’s Hotel }” vindt het perfecte balans tussen zware posthardcore en meezingbare poprock en is zo één van de meest gedenkwaardige tracks op de plaat. En op het einde van het album staat het instrumentale “Waltzing off the Face of the Earth (II. Piangevole)”. Met lichte orkestgeluiden en engelachtige vocalen vormt dit een behoorlijk contrast met de bijna gelijknamige track eerder op het album. Dit einde maakt de cirkel rond.

Wanneer je zoveel verschillende stijlen mixt, loop je het gevaar een album te maken dat verward klinkt. Gelukkig maar dat Enter Shikari duidelijk meester is op dit gebied. De Britten behouden de volwassenheid van hun vorige plaat, maar experimenteren tegelijkertijd meer dan ooit. De band introduceert zijn fans aan genres waar ze normaal wellicht niet snel naar zouden grijpen, en dat is ontzettend veel waard. Met “Nothing Is True & Everything Is Possible” heeft Enter Shikari het weer voor elkaar gekregen: dit is een album voor in de boeken.

Beoordeling: 9,5/10
Releasedatum: 17 april 2020
Label: Ambush Reality

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

Laat een reactie achter:


Spotify playlist