donderdag 4 maart 2021
 

Geschreven door Lianne Brand.

 

Epica gaat hard op “OMEGA”

Epica is een band die vrijwel nooit onderpresteert. Het is alweer een tijd geleden dat er een album werd uitgebracht. In 2016 waren we voor het laatst verblijd met “The Holographic Principle“. Daarom kunnen we niet wachten wat “Omega” te bieden heeft en gaan we eens luisteren wat er op deze twaalfnummerige plaat staat.

We starten met het instrumentele intro van de track “Alpha – Anteludium –” die naadloos aansluit op “Abyss of Time – Countdown to Singularity –“. Harde grunts en de heldere stem van zangeres Simone Simons. De kracht achter dit nummer trekt je in dit album en je wordt zo ontzettend blij van wat je hoort. De balans van de elementen zorgen voor een muzikaal hoogtepunt. “The Skeleton Key” heeft een rustigere sfeer over zich heen hangen, maar de muziek is nog steeds machtig en vol. De toetsen zorgen voor een onheilspellend gevoel in de coupletten voor het perfecte contrast tegenover het refrein. In de overgang van het nummer is er tevens een achtergrondkoor van volwassenen en kinderen die een nieuwe dimensie vormt voor het lied. De solo is de kers op de taart.

Gaia” is verweven met Latijn. Een klassieker voor de stijl die Epica heeft. In het begin lijkt de stem in het refrein een beetje op de achtergrond te liggen, maar dit wordt al snel rechtgezet. De gitaren hebben voor het refrein een lekker ritme waarna het overgaat in een heerlijke metalsolo. We kunnen niet wachten dit live te horen. “Freedom – The Wolves Within –” voelt als een episch gamenummer: “Rise, the battle will unfold before our eyes, this war defines who we are, be sure to not become what we despise“. Dit wordt vervolgd door het langste lied op het album: “Kingdom of Heaven Prt. 3 – The Antediluvian Universe –“. Het nummer duurt dertien en een halve minuut en is praktisch een symfonie. De introductie voelt magisch en na drie minuten komt eindelijk de zang van Simons naar voren. Het voelt net wat pittiger aan dan het vorige deel, part 2. Het totaal van de drie nummers vormen samen nu al ruim veertig minuten muziek, dus het is voor een ieder een aanrader alle drie de delen eens achter elkaar te luisteren om het echte verhaal mee te maken.

Aan het einde van “OMEGA” komen we de tracks “Twilight Reverie – The Hypnagogic State –” en “Omega – Sovereign of the Sun Spheres –“. Waar de eerstgenoemde net meer rustige intermezzo’s heeft, heeft het tweede net wat meer pit in zich. Een leuke opvaller van het album: het begint bij de alpha en eindigt bij de omega.

Een ontzettend sterk album. Het biedt zowel diversiteit als het échte Epica-gevoel. Waar het album over het algemeen goed ruig is, had je misschien hier en daar nog nét wat meer experimenten willen zien. Hoewel dit zeker niet voor iedere fan is weggelegd. Epica levert prachtwerk en het talent van de band is niet te ontkennen.

Beoordeling: 9/10
Releasedatum: 26 februari 2021
Platenlabel: Nuclear Blast

Laat een reactie achter:

Spotify playlist