woensdag 14 april 2021
 

Geschreven door Tom Duteweert.

 

Escape the Fate produceert middelmatig op “Chemical Warfare”

Escape the Fate brengt met “Chemical Warfare” zijn zevende studioalbum uit. Op de plaat maakt de band hevig gebruik van productie in combinatie met hier en daar wat metal- en rockinvloeden. Een combinatie die ontzettend populair is geworden. Gaat het Escape the Fate lukken om mee te liften op die populariteit?

Als je bovenstaande inleiding hebt gelezen dan begint “Chemical Warfare” eigenlijk heel verrassend. “Lightning Strike” begint namelijk met een gitaarriff en een “woo!” waardoor het een garagerock sound heeft. Waar in het eerste couplet de drums nog live zijn, worden deze in het tweede couplet vervangen door een drummachine. Gedurende het gehele album wordt dit afgewisseld. Na dit leuke openingsnummer komt “Invincible”, waarop violiste Lindsey Stirling deels de melodie speelt. Die combinatie werkt best goed, wat het extra jammer maakt dat zo’n bekende violiste eigenlijk alleen maar de melodie meespeelt. Een gemiste kans om deze track écht lekker te maken.

Chemical Warfare” gaat verder met “Unbreakable”, wat een ontzettend stereotype is qua tekst en muziek. De intro is duidelijk geïnspireerd door het Rocky themaliedje. De tekst staat al net zo vol van clichés: “look into your eyes, find the strength inside” klinkt het over een superstandaard deuntje. Het past zo in het repertoire van een Amerikaanse highschool cheerleading-band en is duidelijk het zwakste punt van dit album.

Zo gaat Escape the Fate op “Chemical Warfare” van hoog naar laag. De meeste tracks vallen niet echt op. Sommige tracks zoals “Erase You” leunen wat meer op de productie, terwijl op “Hand Grenade” het tempo wat hoger ligt en er wat minder productie aan te pas komt. Of dat laatste er mee te maken heeft is niet te zeggen, maar het is wel één van sporadische hoogtepunten op dit album. “Walk on” is qua tekst op het niveau van “Unbreakable”, maar de muziek is wel wat beter. Dat wordt echter teniet gedaan door een zin als: “walk on till your broken heart’s unbroken”.

Er zijn wat hardere momenten te vinden op de plaat. De opbouw en de breakdown in “Not my Problem” zijn zwaar maar worden tevens verpest door de focus op de cleans tijdens de breakdown en de tekst tijdens de opbouw. “The more you bitch, the less I smile” is namelijk een vrij zwakke pre-breakdown callout. “Demons” begint ook vrij zwaar, maar die gitaarriff verdwijnt al snel naar de achtergrond. In “Burn the Bridges_Dig Your Grave” klinken de hardere momenten beter maar steken ze er ook niet boven uit. Het gebruik van de elektronische elementen in tracks als “Burn the Bridges_Dig Your Grave” maakt duidelijk dat Escape the Fate probeert aan te haken bij het succes van bands als Bring Me The Horizon.

Waar bands als Bring Me The Horizon, Falling In Reverse en You Me At Six ook productie combineren met metal- en rockinvloeden, lukt het Escape the Fate niet om een product van dezelfde kwaliteit te leveren met “Chemical Warfare”. Tegelijkertijd is het ook niet buitengewoon slecht: het is gewoon middelmatig. Als een track er positief boven uitsteekt, zoals “Lightning Strike” en “Hand Grenade”, zijn er genoeg tracks die het gemiddelde weer naar beneden trekken.

Beoordeling: 5,5/10
Releasedatum: 16 april 2021
Label
: Better Noise Music

Laat een reactie achter:

Spotify playlist