maandag 4 oktober 2021
 

Geschreven door Sanne Raatjes.

 

Fluisteraars verruimt je psyche op “Gegrepen Door de Geest der Zielsontluiking”

Dik een jaar na het schijfje “Bloem” brengen de mannen van Fluisteraars je hun vierde album: “Gegrepen Door de Geest der Zielsontluiking”. De soundscape van de Nederlanders is vooruitstrevend, filosofisch en bevat rauwe blackmetal. Hoewel de meeste titels van hun albums en nummers niet zo gezellig klinken, is dit toch een band die je een keer geluisterd moet hebben. Maar hoe klinkt de nieuwe plaat?

Het album bevat maar drie nummers, maar is toch goed voor een half uur aan pure muziek. “Het overvleugelen der meute” is er als eerst te klinken. Vanaf de eerste toon is direct te horen waarmee je maken hebt: het is diepzinnig, heeft snelle drumpassages en zanger Bob Mollema schreeuwt de longen uit zijn lijf. Het gaat hard maar toch voelt het wat ingetogen, waardoor het een atmosferische uitstraling heeft. Alsof je wilt schreeuwen, maar er niks uitkomt door de pijn die je vanbinnen voelt. De zang vervaagd naar de achtergrond en een melodieuze, instrumentale stuk volgt. Tot de zang weer begint en de drum overgaat in een hoger tempo. En dan wordt het stil. De gitaar, met een elektronische invloed, klinkt massaal boven alles uit tot er een duidelijke kreet te horen is. Dit nummer voelt als een gewelddadige uitbarsting van zwartheid met overal meesterlijke verweven melodieën. In de laatste twee minuten van de track zijn instrumentale en experimentele geluiden te horen. Hoewel het niet veel toevoegt aan de song, past het op een een of andere manier toch bij Fluisteraars.

Dan klinkt “Brand woedt in mijn graf”, een dromerig nummer die het geluid van het Gelderse duo samenvat. Je wordt meegenomen in een surrealistisch verhaal. Het geschreeuw wordt in de intro ingeruild voor hoge zanglijnen en de drums en gitaren gaan razend snel. Het gekerm wordt langzaam ingezet en volgt een magistrale balans tussen de instrumenten. Slepende gitaarmelodieën brengen je in haast in een trance. Waar het eerst niet overdreven bruut geschreeuw is, wordt er nu “Brand woedt in mijn graf” vanuit de tenen met pure emotie geblèrd. De ambiance wordt heftiger en wanneer je denkt dat de laatste noot is gezongen volgt er wederom een wirwar van geluiden.

“Het voelt alsof je de rauwste blackmetal met psychedelica mixt.”

Het slotnummer, “Verscheuring in de schemering”, duurt maar liefst twintig minuten. De intro is lang en meeslepend en bestaat uit een herhalende gitaarlijn. Langzaam wordt er opgebouwd en de drums voegen zich weer bij het spektakel. Het voelt alsof je de rauwste blackmetal met psychedelica mixt. Qua zang blijft het expressief en uniek, terwijl de instrumenten herhalend doorrazen op de achtergrond. Na het eerste deel van de track wordt het rustig en haast akoestisch, waardoor er even een adempauze is. De drums voegen zich weer bij de gitaar en er ontstaat een muzikaal stuk dat je toch wel kippenvel bezorgd. Wanneer je weg bent gedroomd in dat deuntje en je denkt dat het schijfje afgelopen is, begint chaos van instrumenten weer. Een kleine drumsolo is te horen in combinatie met hoge gitaarnoten. Tot het slotgedeelte van de track weer verder gaat hoe het begonnen is: een bak herrie, op een positieve manier. Hoewel de rifjes zich herhalen, wordt er toch opgebouwd naar iets onheilspellends. Het geschreeuw van de zanger vind zijn weg weer terug in de song en er wordt gewerkt naar het einde. Hoewel de stemmen nu agressiever lijken dan in de intro, is het alsnog plezierig om naar te luisteren. Wanneer je er weer lekker in zit, volgt het hoge geschreeuw weer, wat je iets uit de concentrate van het nummer haalt. Maar toch is het experimenteel genoeg om dit uniek en passend te maken. De twintig minuten razen voorbij en zo klinkt ook de outro waar het gehele nummer in een paar seconden lijkt worden te samengevat.

Het is bizar om te bedenken dat Fluisteraars hun albums in slechts één take van elk instrument opneemt. De minimalistische en spontane opnamestijl heeft duidelijk ook zijn vruchten afgeworpen op “Gegrepen Door de Geest der Zielsontluiking“. Het duo nam elke dag één nummer op, zonder overdubs en synths en dat siert hen. Hoewel het album misschien niet helemaal blijdschap uitstraalt en niet iedereen zijn cup of tea is, is dit wel een band die verder gaat dan muziek alleen.

Beoordeling: 8,5/10
Releasedatum: 29 september 2021
Label: Eisenwald

Laat een reactie achter:

Zoeken…
Nieuwste alternatives