zaterdag 10 november 2018
 

Geschreven door Sanne Paaij.

 

Frank Turner brengt romantiek in de Amsterdamse Melkweg

In mei van dit jaar bracht Frank Turner zijn zevende studioalbum uit: “Be More Kind“. Met zijn Be More Kind world tour komt hij vanavond zijn nieuwe plaat promoten in de Amsterdamse Melkweg. Het is alweer ruim twee jaar geleden dat de folkpunker op Nederlandse bodem te vinden was. De show in de grote zaal is al maanden stijf uitverkocht. Het voorprogramma zal vanavond verzorgd worden door het Britse Xylaroo én de Canadese jongens van PUP. 

Stipt om 19.30 uur stappen de twee zusjes van Xylaroo het podium op. De meiden zijn afkomstig uit Londen en worden slechts vergezeld door een akoestische gitaar. De zussen zijn tegenpolen van elkaar: de een heeft een kortgeschoren koppie en draagt een stoer bomberjack en de ander een prachtige bos krullen en ribfluwelen rok. Wat ze echter gemeen hebben is een flinke dosis talent. Coco en Holly Chant spelen dromerige liedjes van hun debuutalbum “Sweetooth” en vullen dit aan met een prachtige cover van Red Hot Chili Peppers‘ “Under the Bridge“. Na twintig minuten zit het er weer op voor de meiden en mag het publiek zich klaarmaken voor het hardere werk van PUP.

De planning is lekker strak vanavond, want PUP arriveert precies om vijf minuten over acht op het podium van The Max. In het midden voor het podium heeft zich inmiddels een clubje fans gevormd en zodra de eerste noot van “If This Tour Doesn’t Kill You” wordt aangeslagen, breekt de moshpit los. PUP bracht zijn meest recente plaat, “The Dream Is Over“, alweer twee jaar geleden uit en kwam deze begin 2017 promoten met een headlineshow in de Amsterdamse Winston Kingdom. Dat dit podium een flink stuk groter is, is te merken. De band is meer in zijn element als hij dicht bij zijn publiek kan staan en raast de nummers er in sneltreinvaart doorheen. De jongens hebben dan ook maar dertig minuten om te vullen vanavond en willen hier optimaal gebruik van maken. Niet alleen tracks van de eerdergenoemde plaat worden gespeeld, maar ook “Dark Days” en “Reservoir” van het self-titled debuutalbum komen voorbij. Als verrassing wordt het publiek ook nog op een onbekende nieuwe track getrakteerd. PUP mag zichzelf een schouderklopje geven, want het publiek opwarmen, dat is zeker gelukt.

Inmiddels is de tijd aangebroken om de boel om te bouwen voor de hoofdact van vanavond: Frank Turner en zijn band The Sleeping Souls. Aan weerszijden van het podium worden opstapjes geplaatst met een onduidelijke bestemming. Is het de bedoeling dat er flink gestagedived wordt vanavond? Om 21.00 uur breekt de show los en opent Frank Turner met de titeltrack van het te promoten album. Ook al is de meest recente plaat een stuk rustiger dan zijn voorgangers, Turner is zijn wilde haren zeker nog niet verloren. De zanger springt, rent en danst nog net zo hard over het podium als voorheen. Het publiek wordt geregeld opgeroepen om vooral lekker mee te doen, zoals bijvoorbeeld tijdens “Little Changes“. De functie van de opstapjes wordt hier ook direct duidelijk: de zanger klimt erop en laat graag even zien hoe het dansje uit de bijbehorende videoclip ook alweer gaat.

De liefde hangt in de lucht vanavond, want niet alleen Frank Turner is recentelijk verloofd, ook zijn kleine zusje stapt binnenkort in het huwelijksbootje. Nadat de zanger “There She Is” heeft gespeeld, het nummer dat hij schreef over zijn toekomstige vrouw, roept hij zijn toekomstige zwager uit het publiek. Deze is dit weekend toevallig in Amsterdam om zijn vrijgezellenfeest te vieren. Turner geeft hem vervolgens de opdracht om tijdens “If I Ever Stray” richting bar te crowdsurfen, twee shotjes tequila te halen en deze al crowdsurfend terug te brengen op het podium. Dit allemaal zodat de mannen samen het glas kunnen heffen op het aankomende huwelijk. Het publiek werkt gewillig mee en zorgt ervoor dat alles veilig en soepel verloopt. Nadat Turner een applaus vraagt voor zijn zwager omdat hij ook nog eens de hele track mee kon zingen, spelen The Sleeping Souls nog drie tracks alvorens ze het podium verlaten.

De folkpunker blijft alleen achter met zijn akoestische gitaar en trakteert het publiek op soloversies van “Wanderlust“, “The Way I Tend To Be” en “The Ballad of Me And My Friends“. Dit creëert een heerlijk rustig moment richting het einde van de show. Frank Turner is er echter nog niet klaar voor om afscheid te nemen en roept zijn band het podium weer op. Het tweede studioalbum “Love Ire & Song” wordt ook nog even uit de kast gepakt en de hits “I Knew Prufrock Before He Got Famous” en “Photosynthesis” worden gespeeld, tot groot genoegen van het aanwezige publiek. Inmiddels lijkt niemand meer stil te kunnen staan en breekt er zelfs een circlepit los. Na ruim anderhalf uur is het dan toch echt tijd om het laatste nummer in te zetten. Voor “Polaroid Picure” roept de zanger Xylaroo en PUP het podium op en krijgt hij het voor elkaar om iedereen in de zaal mee te laten zingen. Een meer dan liefdevolle en geslaagde avond in Melkweg.

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

Laat een reactie achter:


Spotify playlist