maandag 19 april 2021
 

Geschreven door Maurits Neelis.

 

Hail the Sun brengt chaos op “New Age Filth”

Post-hardcore met invloeden van progressieve rock en mathrock: dat is waar het genre swancore voor staat. Hail the Sun past precies in dat straatje en is dan ook al een tijdje bekend onder fans van het genre. Het vorige album, “Mental Knife”, werd goed ontvangen. Houd de band het niveau net zo hoog op de nieuwe plaat “New Age Filth”?  

De plaat begint met rustige, maar desoriënterende geluiden in “Domino”. Dat blijkt nog maar een voorproefje van het echte werk te zijn, want al snel komen alle instrumenten erbij en speelt de gitaar een flink technische partij. Het is kenmerkend voor Hail the Sun om de leadgitaar het hele nummer lang zulk complex werk te laten doen. Dat maakt de track indrukwekkend. Iets anders wat kenmerkend is aan deze band is hier ook te horen: een ongebruikelijke structuur. Het is niet helemaal duidelijk wat nou couplet, refrein en brug is – en of die er überhaupt zijn. Dat geeft de muziek van Hail the Sun iets unieks, maar het werkt soms ook tegen. Doordat er structuur mist, blijft het niet echt hangen. Je kunt wel tig keer naar dit nummer luisteren zonder het idee te hebben dat je het nummer kent. Het is jammer, want de delen waar “Domino” uit bestaat zijn wel stuk voor stuk magnifiek.

De tweede track, “Slander”, is al beter georganiseerd. Het start met wat zachte gitaar en de betoverende stem van zanger Donovan Melero. Na een tijdje komen de drums erbij en wordt het allemaal iets intenser – zowel muzikaal als emotioneel. Het is melancholisch en boos. Melero’s meeslepende stem komt hier goed naar voren. Het werkt allemaal toe naar een chaotisch maar pakkend refrein voordat het tweede couplet van start gaat. De normalere structuur doet dit nummer goed, terwijl het genoeg ruimte laat voor Hail the Sun om in de brug even helemaal los te gaan. Alle instrumenten hebben hier een razend interessant stuk en Melero’s unieke screams maken het helemaal af. Die screams krijgen we in de outro nog eens te horen – puur genieten!

Een hoogtepunt op het album is “Slipped My Mind”. Het nummer gaat over middelenmisbruik. Hail the Sun heeft er een interessante insteek bij: Melero zingt dat hij het mist ondanks dat het slecht is. De band brengt in dit nummer perfect de paradoxale gevoelens van hem naar voren. Dat is vooral goed te horen in het refrein. Het heeft een sfeer van onvermijdelijkheid, terwijl Melero zingt: “If I were to know all the things that would change for that rush / I’d do it again”. Dat de mannen zo’n specifiek geluid naar voren kunnen brengen is bijzonder en zorgt ervoor dat dit nummer echt je aandacht waard is.  

Het laatste lied op het album is “Punch Drunk”. Het is relaxed in de coupletten, maar in de refreinen is het juist chaotisch en wild. Dat wil niet zeggen dat de coupletten instrumentaal oninteressant zijn; de drums doen snel en complex werk dat toch goed past bij de rest. Wel zijn de refreinen en coupletten een tikkeltje té verschillend van elkaar. Er lijkt niet echt iets te zijn wat ze verbind. En dat horen we vaker op dit album. Op een paar tracks na zoals “Domino”, hebben de meeste nummers wel een ietwat herkenbare structuur. Maar toch passen de verschillende delen niet altijd bij elkaar. Hail the Sun weet echt verdraaid goede stukken te schrijven, maar ze vormen tot een geheel lijkt niet zijn sterkste kant.

Op “New Age Filth” levert Hail the Sun complexe en goed geschreven muziek. In dat opzicht is het album zeker het luisteren waard. Toch is het jammer dat de nummers vaak een verbindende factor missen.  Met meer muzikale motieven had dit schijfje een waar meesterwerk kunnen zijn.

Beoordeling: 7,5/10
Releasedatum: 16 april 2021
Label: Equal Vision Records

Laat een reactie achter:

Spotify playlist