dinsdag 27 april 2021
 

Geschreven door Tom Duteweert.

 

Holding Absence verkent emotie op “The Greatest Mistake of My Life”

The Greatest Mistake of My Life” is het tweede album van rockband Holding Absence. Zanger Lucas Woodland vertelde onlangs in een interview met ons dat het album emotioneel episch is. Is dit juist, of schiet de band dat doel voorbij?

Het album wordt geïntroduceerd met “Awake”. Het is zowel een opbouw naar de tweede track en een goede intro voor hoe “The Greatest Mistake of My Life” klinkt. Lichte pianogeluiden en een aanzwellende ambiance wordt gecombineerd met een gefluisterd “I’m alive”. Vervolgens wordt op het tweede liedje, “Celebration Song”, die boodschap gecontextualiseerd. De tekst en muziek beschrijven hoe het leven voelt na een zware depressie. De uithalen van zanger Lucas Woodland geven je dan ook het gevoel van iemand die het uitschreeuwt, omdat ze het leven weer zien zitten en met opluchting kunnen terugkijken op de donkerste dagen.

Wat opvalt op het album is hoe afwezig de gitaar is. Over het algemeen wordt er gekozen voor een vrij lichte productie met een nadruk op ambiance. Wat daar sterk tegen overstaat is hoe de drums in de mix staan, geholpen door de drumpartijen van drummer Ashley Green. Die voegen namelijk echt wat toe en geven houvast in de luchtige mix en productie. De liedjes zijn over het algemeen goed geschreven en hebben sterke refreinen.

Afterlife” is het meest energieke en stevige nummer op de plaat, mede door dat de bastonen in vergelijking meer aanwezig zijn. Op deze track is goed te horen hoe de band geïnspireerd is door Paramore en Architects. De track was voor de release van het album al een groot succes voor Holding Absence en dat is goed te begrijpen. Het is namelijk echt een goed nummer. Op “Drugs and Love” blijven de lagere tonen wat prominenter aanwezig. Het is ook het eerste nummer op “The Greatest Mistake of My Life” waar een openhartig monoloog te horen is op de achtergrond. “I sometimes feel like I may as well have pulled that trigger myself”, klinkt het na het refrein. Een statement dat je doet huiveren in de context van een lied dat gaat over drugs en liefde, de twee dingen waar mensen het meest misbruik van maken.

Nomoreroses” en “Beyond Belief” gaan over het verliezen van je geloof in een hogere macht. Op “Nomoreroses” staat Woodland nog eens extra op het gaspedaal, wat knap is aangezien de vocalen vanaf minuut één van het album al zeer sterk zijn. “Die Alone (In Your Lover’s Arms)” gaat over een stel dat zich op het sterfbed realiseert dat hun liefde voor elkaar geen échte liefde was. Op het lied is de zus van zanger Lucas Woodland, Caitlin Woodland, ook te horen. Samen zingen ze de beide kanten van het verhaal. Het is hopelijk geen onderwerp waar velen zich aan kunnen relateren, maar de emotie wordt desondanks goed overgebracht.

The Greatest Mistake of My Life” van Holding Absence verkent vele verschillende emoties. De band klinkt goed, al lijken de liedjes soms een beetje teveel op elkaar qua muziek. De emotionele teksten zijn goed uitgewerkt. Het album kent geen dieptepunten, en het niveau is consistent goed. “Afterlife” en “Celebration Song” vallen extra positief op en moeten zeker even geluisterd worden.

Beoordeling: 7/10
Releasedatum: 16 april 2021
Label: SharpTone Records

Laat een reactie achter:

Spotify playlist