woensdag 8 mei 2019
 

Geschreven door Sanne Paaij.

 

Interview: Dave Hause

Het is inmiddels acht jaar geleden dat Dave Hause voor het eerst op Nederlandse bodem stond met zijn soloproject. Dit was vlak na de release van zijn eerste plaat: “Resolutions“. Op dit moment zijn we drie albums verder en tourt de folkpunker door Europa ter promotie van zijn meest recente plaat: “Kick“. Voorafgaand aan zijn show in de Amsterdamse Paradiso op woensdag 1 mei, spraken wij Dave Hause over onder andere het nieuwe album, de Europese tour en het vaderschap.

Allereerst wil ik je feliciteren met de geboorte van je tweeling. Hoe gaat het, mis je ze?

Ja, ik mis ze heel erg. Het is erg moeilijk. Het is raar, ik bedoel, ik zat in een band, eerst was ik roadie, en daarna zat ik in een band en nu doe ik sinds acht jaar mijn soloding. Dus ik heb een soort kleine trein gebouwd en dat ging gewoon door. Je stopt er kolen in en de trein beweegt. En nu ineens zijn er twee kleine redenen om die trein misschien te laten stoppen. En ik weet nog niet helemaal hoe dat eruit gaat zien. Dus ja, het is een nieuwe manier van leven.

Een nieuw station.

Een nieuw station! Ja precies. Dus ja, ik mis ze absoluut, maar hun moeder doet het fantastisch en de vrouw van mijn broer Tim is daar net een week geweest. En mijn hele familie helpt mee, ‘it takes a village to raise a child’.

Het zal wel fijn zijn om dat vangnet te hebben.

Ja, er is genoeg steun.

Dan zal het wel extra fijn zijn om je broer hier te hebben. Hoe is het om samen te werken met hem?

Het is fantastisch. We gaan erg goed met elkaar om. Er is een heel groot leeftijdsverschil tussen ons, dus er is nooit competitie. Ik denk dat broers die dichter bij elkaar zitten, vechten voor dezelfde doelen en wij hebben dat niet. Ik was 15 toen hij geboren werd. We gaan goed met elkaar om en op creatief gebied heeft hij zijn eigen aanpak en ideeën en dat werkt goed samen met mijn aanpak. En het is gewoon geweldig om je broer bij je te hebben, het helpt heel erg.

En het is gewoon geweldig om je broer bij je te hebben, het helpt heel erg.

Een stukje van thuis dat je altijd bij je hebt.

Ja, precies.

Het is acht jaar geleden dat je eerste soloplaat, “Resolutions“, uitkwam en dat je op Nederlandse bodem je solomateriaal liet horen, tijdens Chuck Ragan’s Revival Tour. Voor mij is dit één van de meest bijzondere avonden waar ik ooit ben geweest. Hoe herinner jij je dat?

Hetzelfde als jij. Het was een perfecte storm. Ik had toevallig mijn soloplaat uit. Ik wist niet zeker wat er zou gaan gebeuren en die drie andere jongens zijn vrienden, ik denk ook peers, maar ze waren al veel verder op weg. Ze hadden allemaal al meer platen gemaakt dan ik en hadden al een bepaalde mate van succes dus ik was een soort van opener van de tour. Dat ik die kans kreeg was als een donderklap bij heldere hemel. Iedereen was enthousiast over Chuck’s idee, iedereen was enthousiast over Brian’s muziek en zij drieën hadden een reputatie dat waardig was dat er veel mensen zouden komen. Dus ik had de kans om als eerste te gaan en mijn liedjes te zingen. Ik ben Chuck [Ragan], Brian [Fallon] en Dan [Andriano] dankbaar dat ik dat mocht doen en dankbaar dat mensen zich ermee verbonden voelden. En het heeft een pad gebaand waarop ik daarna jarenlang hiernaartoe heb mogen komen om shows te spelen. Dus het was iets fantastisch om te mogen doen en ik herinner me die avonden net zoals jij, als iets perfects.

Ja en het was ook op een bijzondere locatie. In een oude kerk. Het zou eigenlijk in een kleinere zaal zijn, maar ze hebben het moeten verplaatsen omdat het zo snel uitverkocht was.

Oh echt? Dat wist ik niet eens, wat gaaf. Ja, ik zou wel in meer kerken willen spelen. Vooral ook in Duitsland. Ik zou meer akoestische shows in kerken willen spelen.

Ik zou meer akoestische shows in kerken willen spelen.

Dit is oorspronkelijk ook een kerk.

Oh, ja natuurlijk. Ja, ik houd van dat element. Zo een hele nieuwe plek, vooral als je akoestische shows speelt, is zo een soort gebouw er gewoon heel geschikt voor. Het heeft dan echt een spookachtig effect.

Nu zijn we acht jaar verder en is album nummer vier, “Kick”, uit. In welk opzicht is dit album of de aanpak ervan anders in vergelijking met de vorige platen?

Toen de eerste plaat uitkwam en ik begon met touren en dat werkte, en ik had een publiek… Nouja er was in ieder geval genoeg publiek om te beginnen met touren in mijn eentje, toen was de druk anders. Er is meer verwachting van de nummers en bij de vierde… In principe zijn de richtlijnen hetzelfde, je wilt gewoon de nummers maken die in je opkomen, je wilt ze zo goed maken als je kan en proberen om mensen te bereiken op een manier waarop je hun hart raakt. Het is dezelfde intentie, maar ik denk speciaal voor deze plaat, deze is geboren uit een hoop sociaal-politieke strijd thuis in Amerika. Proberen te bepalen hoe je vasthoudt aan de mensheid in een wereld die steeds meer inhumaan aanvoelt. Hoe houd je je vast aan je verstand als alles je gek maakt? Dat soort vragen kwamen op en aan de hand van die vragen is het geschreven. Maar uiteindelijk probeer ik het lied gewoon te laten leiden en het lied moet iets zijn waar mensen zich in vast kunnen bijten en dat je kunt onthouden en dat eerlijk is. En dan gewoon hopen op het beste.

Heb je een favoriete track op het album?

Nee, dat verandert nogal, het zijn een soort van je kinderen weet je, je hebt geen favoriet. Sommige groeien al snel op en krijgen medailles of iets – lacht – en anderen hebben wat meer hulp nodig.

En je weet nooit hoe ze opgroeien, wat ze gaan doen.

“- Lacht – Ja precies. Nee maar ik bedoel, dit is het snelste tussen het schrijven van de nummers en het uitbrengen van het album en op tour gaan tot nu toe. Bij sommige nummers heb ik echt het idee van, ‘deze hebben we pas net geschreven’, acht maanden geleden of zoiets. En normaal gesproken duurt het veel langer, wat ik helemaal niet fijn vind trouwens. Dus hier ben ik wel blij mee. Dus ja, ik moet er ook nog steeds aan wennen, ze zijn voor mij ook nog nieuw.

De tour ging afgelopen zaterdag op Groezrock van start. Hoe is het om terug te zijn in Europa?

Het is goed. Ik heb al jaren niet meer door Europa getourd in de lente. In 2013 was ik hier voor de Devour Tour en toen speelde ik op Groezrock en nog wat clubshows met Jonny Two Bags, maar dat is alweer zes jaar geleden. Daarna kwamen we steeds terug in de winter of pas laat in de herfst. Dus het is mooi, de lentebloemen bloeien en iedereen is in een andere gemoedstoestand. En ik denk dat er nu ook veel meer bands touren. Dus ik ben blij dat ik vanavond een uitverkochte show heb. Voor mij is dat echt bijzonder, want ik weet hoeveel bands er spelen in deze periode.

Dus ik ben blij dat ik vanavond een uitverkochte show heb. Voor mij is dat echt bijzonder, want ik weet hoeveel bands er spelen in deze periode.

Ja, Groezrock is een beetje het begin van het festival- en concertseizoen, alle bands touren nu verder door Europa.

Ja, het is gaaf, we hebben veel vrienden gezien daar en die gingen ook allemaal van start. Dus het is een goed begin. We zijn altijd enthousiast om hier te spelen en we komen weer terug in augustus voor een show om in Utrecht. Dus we mogen twee keer spelen in Nederland dit jaar en dat is geweldig. Minstens! We zullen zien wat er gebeurt in de herfst.

Ja, het is best bijzonder dat die show al is aangekondigd voordat deze überhaupt heeft plaatsgevonden.

Ja, we houden van Nederland. Het is één van de beste plekken in de wereld en ik vind het best verbazingwekkend, want in Duitsland doen we het goed en in het Verenigd Koninkrijk doen we het goed, maar daar wonen miljoenen en miljoenen mensen in die twee landen samen. Hier wonen er niet zoveel. Hoeveel miljoen mensen wonen er in Nederland?

Ongeveer 17 miljoen.

Ja, dus dat is veel kleiner. En we hebben altijd goede shows hier. Ik denk altijd ‘wauw, wat geweldig’. We voelen ons erg fortuinlijk om hier te spelen.

En hoe reageren de fans op de nieuwe muziek?

Heel goed, heel goed. Ja, ze zingen mee. Ze houden erg van het nummer ‘Fireflies’, wat heel cool is. Ja het is springbreak en dat is geweldig. Helemaal omdat het nieuw is. Zodra je eenmaal bij dat vierde album bent, dan heb je ineens heel veel nummers. En denk je ‘Uhm, ik wil nieuwe nummers spelen, maar wat wil het publiek?’. En je wilt een goede balans in die twee brengen zodat jij niet verveeld raakt en zij niet verveeld raken. Het is een rare balans en tot nu toe was dat best makkelijk, maar nu zit je totaal op ongeveer 50 nummers tussen die vier albums en dan tel ik The Loved Ones-nummers niet eens mee. Maar ik probeer dan gewoon te denken dat mijn helden het ook konden. Pearl Jam bijvoorbeeld, ze gooien het gewoon door elkaar en spelen elke avond iets anders. Dat houdt het fris.

Maar ik probeer dan gewoon te denken dat mijn helden het ook konden.

Ik wilde je inderdaad vragen naar The Loved Ones. Gebeurt daar nog iets? 

Nee, daar gebeurt helemaal niks meer. Die jongens zijn allemaal druk, sommige werken in de muziekmanagement, sommige in productie, sommigen bij de krant. Ik bedoel, ik zie ze allemaal nog en we hebben altijd een leuke tijd. Maar weet je; we stopten op ons hoogtepunt. In 2016 vierden we tien jaar ‘Keep Your Heart’. We speelden op Groezrock in 2015 en kwamen terug in 2016 voor tien shows in Amerika en we eindigden met een enorme, uitverkochte show in Philadelphia. Dat was een triomf. En het voelde een beetje als een passend einde. Ik bedoel, ik zal nooit nooit zeggen, maar het voelt gewoon steeds meer als ‘we hebben het gedaan, het is klaar’. Ik bedoel, ik houd van die mensen en die nummers zijn cool, maar we hebben maar twee albums gemaakt. Ik heb nu in mijn eentje al twee keer zoveel platen gemaakt – lacht-. Dus ik betwijfel het. Maar met The Mermaid spelen we live vaak ook The Loved Ones-nummers, maar uhm, nee waarschijnlijk niet. Maar je weet het nooit.

De laatste vraag die ik je wil stellen; als je twee bands kan kiezen om mee te touren, wie zouden dat dan zijn?

Wauw, uhm. Ik weet het niet… ik weet het niet. Ik denk Tom Petty & the Heartbreakers en uhm The Beatles. Ja. Ik denk dat allebei die tours wel goed zouden gaan – lacht-.”

Op vrijdag 2 augustus staat Dave Hause & the Mermaid in de Utrechtse TivoliVredenburg. Meer informatie over deze show vind je hier.

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

Laat een reactie achter:


Spotify playlist