woensdag 22 juli 2020
 

Geschreven door Stephanie van Gerven.

 

Interview: Sister Shotgun’s Chloe Ozwell

Het debuutalbum van Sister Shotgun, “Fragments“, werd met veel lof ontvangen door fans en pers. Ondertussen zijn we een jaar later en ligt de muziekwereld stil door de pandemie. Wij spraken met frontvrouw Chloe Ozwell over toekomstige muziek, vergelijkingen met andere female-fronted bands en over belevenissen tijdens het touren.

Hey Chloe, hoe gaat het met jullie?

Het gaat goed met ons. We proberen zo productief mogelijk te zijn in deze lockdown periode, maar we missen het samen zijn.

Kun je Sister Shotgun omschrijven aan de hand van drie woorden?

Catchy, heavy en groots.

Welk nummer van jullie is een goede introductie voor als je Sister Shotgun nog niet kent?

Ik denk dat het beste nummer om ons aan iemand te introduceren ‘Sacred Heart’ is. Het heeft alles wat deze band is.

Jullie debuutalbum “Fragments” kwam in april 2019 uit. Hoe is zijn de reacties geweest in het afgelopen jaar?

Het gaat zo snel, ik kan niet geloven dat het alweer een jaar is. Het is echt overweldigend geweest met alle positieve reacties van de pers. Sommige publicaties noemden het zelfs het album van 2019. En ook de fans houden ervan. Het heeft zo’n geweldige ontvangst gehad, dus het is een beetje ontmoedigend om het te proberen te overtreffen met onze volgende.

De track “Silhouettes” was jullie eerste single van het album. Wat kan je over het nummer vertellen?

Het liedje vertelt een fictief verhaal over een vrouw die gevangen is genomen bij een seriemoordenaar. Het nummer is haar innerlijke monoloog en haar poging om te ontsnappen.

Dat is nogal een verhaal. Waarom besloten jullie dit nummer als eerste uit te brengen?

Het werd duidelijk dat het een favoriet van fans was wanneer we shows speelden, dus besloten we om met die single te beginnen.

Het liedje vertelt een fictief verhaal over een vrouw die gevangen is genomen bij een seriemoordenaar.

Heb je ook nog een track op het album dat extra speciaal is voor jou?

Ze zijn allemaal heel persoonlijk maar twee springen er echt uit voor mij: ‘Mourning Iris’ en ‘She Lives’.

Kun je over die tracks misschien ook nog iets meer vertellen?

‘Mourning Iris is een tribute naar Niall’s oma, Iris. Hij en ik waren heel hecht met haar en ze heeft de band altijd gesupport, dus het was passend om een nummer voor haar te schrijven. ‘She Lives’ is geschreven in een mentaal donkere tijd voor mij. Ik worstelde met despressie en angsten en ik schreef dit nummer als een bericht aan mezelf om weer op te staan en verder te gaan.

In de reacties op jullie singles en video’s worden jullie vaak vergeleken met bands als Evanescence en In This Moment. Wat vinden jullie van deze vergelijkingen?

Eerlijk gezegd, ik vind niet dat we klinken als een van die bands. Ik denk dat we meer klinken als Bullet For My Valentine of Killswitch Engage. Ik denk dat mensen een probleem hebben met wanneer ze een frontvrouw zien, ze het automatisch gaan vergelijken met bands met zangeressen.

Dat is wel te begrijpen. Zien jullie deze bands wel als inspiratie?

Ik kan niet zeggen dat we direct door deze bands geïnspireerd zijn. Ik ben wel een fan van beide bands en ik heb lange tijd ook echt tegen Amy Lee [Evanescence] opgekeken, maar ze hebben de band niet direct beïnvloed.

Jullie ontwikkelen natuurlijk nu ook steeds meer een eigen stijl. Over een eigen stijl gesproken. Wordt er al gewerkt aan nieuwe muziek?

We hebben gewerkt aan nieuw materiaal in de lockdown en hebben wat ideeën uitgewisseld, maar nog niets concreets. We hebben het gewoon leuk met wat experimenteren. Ik weet nog niet wat mensen kunnen gaan verwachten, maar het wordt zeker heavy, catchy en vol met dikke, smaakvolle riffs.

…het wordt zeker heavy, catchy en vol met dikke, smaakvolle riffs.

En wanneer kunnen we die dikke riffs verwachten?

Hopelijk ergens begin volgend jaar aangezien de hele industrie nu zo goed als stil staat. Het is moeilijk om te zeggen wanneer dingen weer echt gaan gebeuren. Het lijkt ons leuk om begin volgend jaar een single uit te brengen en weer te gaan touren.

Over touren gesproken. Nog grappige of leuke verhalen?

Tijdens de tour met Janet Gardner, kregen we een telefoontje van haar toen we in de zaal in Manchester waren. Ze vertelde dat haar bus was ingesloten op de parkeerplaats van het hotel. Dave [Harvey], onze drummer, moest ze toen ophalen en ze moesten illegaal achterin het busje stappen en naar de locatie rijden. Ik kan me alleen maar voorstellen hoe ongemakkelijk dat is geweest. Die hele tour was echt leuk!

Laatste vraag. Met welke artiest zou je nog wel eens samen willen werken in de toekomst?

Dat zijn er zoveel! Ik heb altijd al willen werken met Corey Taylor, zijn stem is zo veelzijdig en ik kijk echt tegen hem op. Maar ik zou ook willen samenwerken met Machine Gun Kelly, Tommy Vext van Bad Wolves, Static X en iemand van My Chemical Romance.

Toffe suggesties en voor welke band zou je dan nog heel graag willen openen?

De ultieme droom voor mij persoonlijk is dan My Chemical Romance. Dat is echt mijn favoriete band ooit en zij zijn de reden dat ik in een band wilde. Maar ik zou het ook tof vinden om te openen voor Evanescence of Bullet For My Valentine.

Het album van Sister Shotgun, “Fragments“, is te beluisteren via de bekende streamingsdiensten. Weten waar de band in de toekomst allemaal optreedt of het album fysiek aanschaffen? Dat vind je op de website van Sister Shotgun.

Benieuwd naar meer interviews met je favoriete artiesten? Check dan snel onze interview overzichtspagina!

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

Laat een reactie achter:


Spotify playlist