zaterdag 28 augustus 2021
 

Geschreven door Sanne Raatjes.

 

Jinjer deelt een kaakslag uit op “Wallflowers”

Het leek wel eeuwen te duren voordat Jinjer weer de studio in dook om een nieuwe plaat op te nemen. Na heel wat teasen is het dan eindelijk daar: “Wallflowers” is uit. Hoewel de Oekraïense band niet meer weg te denken is uit het hedendaagse progressieve metalcore, waren ze tot een paar jaar geleden nog vrijwel onbekend. Nu ze populairder dan ooit zijn, ligt er een groot gevaar op de loer. Gaat Jinjer naast zijn schoenen lopen?

Al vanaf de eerste noot is het duidelijk: de band is terug naar hun agressieve en djent-achtige roots. “Call Me a Symbol” begint dan ook met snoeiharde riffs en aanvallende vocalen van Tatiana Shmayluk. De angstaanjagende schreeuwen van de zangeres worden naarmate de track vordert harder en duisterder. Halverwege worden er dan toch, zoals in vele songs van Jinjer, de clean vocalen ingezet door Shmayluk. Dit is hét voorbeeld, naast natuurlijk hun hit “Pisces”, dat metal niet alleen grofweg geschreeuw is, maar dat er echt talent en gevoel in zit. Uiteindelijk worden de cleans weer omgezet in grunts en word je gelijk meegetrokken in het volgend nummer “Colossus”. De track bestaat voornamelijk uit een djent-soundscape met een bizar harde riff en drumpassage waar een Gojira jaloers op zou zijn. Aan het einde van “Colossus” worden de grunts en sounds zo diep, dat dat een menig mond doet openvallen. Wat een stem!

“Vortex” begint in tegenstelling tot zijn voorgangers rustig en catchy. Maar het zou Jinjer niet zijn als daar al snel een verandering in komt. De gitaren worden harder en er wordt echt uit gevoel gezongen en heeft een zweverige melodie waar de band bekend om staat. De grunts worden weer ingezet en de aanval is geopend. Hypnotiserend wordt er “Like a feather I travel down (a spiral staircase)” gezongen, waar er op de achtergrond “One more loop through abyss (where stairs are erased)” geschreeuwd wordt. Dan is het moment daar waar we allemaal op hebben gewacht: de breakdown. En dat is me er eentje! Net op het moment dat je denkt dat die is afgelopen, wordt er een tweede breakdown geopend. Dit wordt beuken tijdens live optredens. De compleet andere kant van Jinjer laat de band dan weer zien op “Disclosure!“. Het heeft de vibe van “Them Bones” van Alice In Chains, maar dan met sludge-invloeden.

Dat Jinjer veel experimenteert met het maken van nieuwe melodieuze geluiden is allang bekend. Vooral op de tracks “Copycat” en “Mediator” wordt dat duidelijk. Er wordt veel afgewisseld met cleans en grunts en de baslijnen zijn weer geniaal bedacht. “Mediator” heeft een aantal versnellende stukjes, waar het op het einde losbarst in een overweldigende drumpassage. Het heeft iets vernieuwends binnen het genre en dat is onder andere wat Jinjer sterk maakt.

Halverwege “Wallflower” is “Sleep of the Righteous” te vinden, waar de perfecte balans tussen folk, jazz en death metal gevonden wordt. Zeker voor de progressieve-metalliefhebbers is dit nummer een aanrader, gezien er op los gespeeld wordt betreft de basgitaar. Dit geeft het nummer een old school ambiance. Titeltrack “Wallflower” begint rustig en haast rockballad-achtig. Het laat zien hoe zuiver de stem van Shmayluk is en wat ze in huis heeft qua uithalen. Net als je denkt dat het nummer net niet jouw cup of tea is, klinkt er een gebrul met de tekst: “I gotta go home, my batteries are low. This life is a lockdown” en wordt het ruig. Hoewel de track nog steeds pakkend en emotievol vordert, heeft het wel een scheper randje gekregen. Met een lange en trage fade-out en een paar grunts eindigt het nummer. De emotie wordt voortgezet op “Dead Hands Feel No Pain” en “As I Boil Ice”. Het bevat dezelfde ingrediënten als de voorgaande songs, maar toch weet Jinjer er een compleet andere draai aan te geven. Vooral “Dead Hands Feel No Pain” raakt je regelrecht in je ziel en laat je al je frustraties eruit gooien. Met die energie is er helaas een einde gekomen aan de plaat.

Het lange wachten op het album “Wallflowers” was het zeker waard. Het is tof om te zien hoe een band als Jinjer zichzelf heeft ontwikkeld en zichzelf naar de top blijft pushen. Ook zangeres Tatiana Shmayluk laat wederom zien dat ze een voorbeeld is voor vrouwen in de metal-scene en dat female fronded bands niet minder zijn. Dit schijfje mag dan helemaal anders klinken dan bijvoorbeeld het album “Inhale, Do Not Breathe”, maar daar is niks mis mee!

Beoordeling: 8/10
Releasedatum: 27 augustus 2021
Label: Nepalm Records

Laat een reactie achter:

Spotify playlist