Geschreven door Ellemieke Hertgers.

John Coffey in de Melkweg

Als een mokerslag. Zo kwam het nieuws voor veel John Coffey-fans aan toen de band zijn voorlopige stop aankondigde. Hoe dichterbij het einde nadert, hoe definitiever het aanvoelt. Op deze donderdag 29 september in de Melkweg spelen de Utrechters hun op één na laatste show. Het hele optreden wordt vanwege de speciale gelegenheid live gestreamed op Facebook.

De mannen uit Utrecht hebben 45ACIDBABIES en Black Peaks gestrikt om te openen. De eerste band is helaas gemist vanwege vertragingen. Maar aan de gevulde zaal te zien mag worden geconcludeerd dat het toch op zijn minst een interessante show is geweest. Vervolgens betreedt Black Peaks The Max om een goed gevulde Melkweg verder op te warmen. De band heeft eerder dit jaar zijn debuutalbum, “Statues“, uitgebracht.

Vooral frontman Will Gardner van de Britse band is in extase en vliegt het podium over. De hits “Saviour” en “Glass Built Castles” komen onder andere voorbij. De band is in goede doen. Vooral de moeilijke zanglijnen van Gardner komen bijzonder goed uit de verf. Het publiek wordt al iets warmer, maar staat toch echt met smart te wachten op de grote klapper van vanavond: John Coffey.

Rond kwart voor tien betreden de vijf mannen langzaamaan het podium tijdens “Needles“, dat als intro dient. Het dak vliegt er pas echt af vanaf “Dirt & Stones“. De show voelt tot dusver als een klassieke John Coffey-gig. Er wordt met bier gegooid, veel mensen storten zich het publiek in vanaf het podium en de band staat geweldig te spelen.

Toch bespeur je iets aan de mannen. Vooral frontman David Achter de Molen is niet zo mondig als normaal. Dat geeft hij tussen de bedrijven door ook zelf aan: “Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik moet zeggen“. Hij wil vooral niet teveel stilstaan bij de stop en er gewoon een keihard feestje van maken. Aan die oproep geeft het publiek gretig gehoor.

Alle klassiekers passeren de revue op deze bijzondere avond. Van het recente “No House for Thee” tot de hit “Oh, Oh, Calamity“. De frontman roept het publiek echter wel op om voorzichtig met elkaar te zijn. Enkele shows geleden liep een meisje namelijk een dubbele schedelbasisfractuur op tijdens de wall of death. Desalniettemin kan het enthousiasme niet op.

Het einde nadert na ruim een uur beuken. Gitarist Christoffer van Teijlingen grijpt zijn kans om zijn vrouw te bedanken voor haar steun, zodat hij met de band kon blijven optreden. Het is één van de momenten waarop je kunt zien dat het einde de mannen niet ongeroerd laat. Dit maakt deze show onderscheidend van alle andere John Coffey shows.

Als kers op de taart geven de mannen na vijftien nummers nog een toegift. De band covert “Guerilla Radio” van Rage Against the Machine en eindigt met “Eagle Chasing Flies“. Voor veel mensen in de zaal is dit definitief de laatste keer dat ze John Coffey zien. En wat was het weer vet. We gaan jullie missen, David, Alfred, Christoffer, Richard en Carsten!