zaterdag 5 juni 2021
 

Geschreven door Sanne Raatjes.

 

King of Asgard levert donkere en smerige vikingmetal op “Svartrviðr”

Je mixt folk, blackened-death en vikingmetal en je krijgt King of Asgard. De oud leden van Mithotyn/Falconer besloten in 2008 hun Scandinavische krachten te bundelden en richtte de band op. Vier jaar na hun vorige werk, komen de mannen nu met een nieuw album: “Svartrviðr”.

Het schijfje opent met “Frôðr”, dat veel dark- en blackinvloeden heeft. De eerste drie minuten bestaan dan ook uit alleen instrumentale elementen, waaronder een simpel en dromerig gitaarrifje. Gezien het nummer tien minuten duurt, is er alle tijd om voor een goede opbouw te zorgen: en dat gebeurt ook. Alsof je At the Gates met Amon Amarth mixt. Na een bak aan herhalende patronen van harmonische gitaarlijnen, blijft het riffje een aantal minuten hetzelfde. Het werkt wel een beetje op je zenuwen, maar in combinatie met het spoken word dat wordt voortgedragen, is het eigenlijk niet zo erg. Sterker nog, daarna barst de gitaar los alsof het een jaren ’70 plaat is. Opvallend is ook dat de track in half Engels, half IJslands gezongen wordt. Ook “Rifna” heeft een verrassend einde. Met vele hoge achtergrondvocalen, waardoor het net wat theatraler wordt.

De randjes worden echt opgezocht op de track “Hæimr”. Het voelt erg aan als vikingmetal uit de jaren ’90, maar dan sterk black en death georiënteerd. De catchy gitaarriffen vliegen je om je oren. Ook qua zang wordt er sterk gevarieerd tussen diepe grunts en hoge schreeuwerige tonen, waardoor er veel emotie te horen is. Die gemoedsbeweging is weg zodra “kvikr” start. De intro lijkt haast wel een kinderliedje door de simpele gitaartoon die er te horen is. Totdat het losbarst en het typerende King of Asgard geluid weer naar boven komt. Halverwege wordt er zelfs een pianosessie ingezet waardoor je het spoor helemaal bijster bent. Maar de drums in samenwerking met de gitaar op het einde, maakt de hele track weer goed. Wat een power!

Hoewel de intro van “Ammobiærg” als dark- en blackmetal klinkt, wordt dat gevoel weggenomen wanneer de zanger zijn stem inzet. Nog steeds klinkt het veel bruter dan hedendaagse vikingmetal, maar juist de combinatie van verschillende invloeden is hetgeen wat King of Asgard zo vernieuwend maakt. Op het moment dat je denkt dat het nummer afgelopen is, omdat alle instrumenten langzamer en vervagend beginnen te spelen, blijkt dit het middenstuk uit het nummer te zijn. Vanaf dat moment wordt het tempo omhoog gegooid. De drummer beukt flink door en door het melodieuze ritme ontstaat er een atmosferisch en theatrale sfeer.

Titeltrack “Svartrviðr”, wat zwarte wout betekend, heeft een meeslepende sfeer, waardoor het ergens op Heidevolk lijkt. Hierdoor valt het nummer wat uit de toon op het album, maar op zich is dat niet erg. Qua zang wordt het wat rustiger gehouden en er wordt vooral plaats gemaakt voor de instrumenten. Het heeft een veel zachtere toon, waardoor je je even waant in de tijden van Vikingen en paganisme. “Harmdauðr” is een track die volledig akoestisch begint, maar waar vervolgens alle remmen los worden gegooid. De snelheid die uit de drum, bas en gitaar komen zijn ongekend en het lijkt ook amper moeite te kosten. Helaas sluit het schijfje af met een track die volledig bestaat uit atmosferische pianogeluiden met af en toe het geluid van een kraai: “fæigR”. Klinkt leuk, maar je kunt er niks mee.

Of vele nummers dezelfde sfeer hebben? Jazeker. Is dat erg? Nee. Het luistert prima weg, is technisch dik in orde en King of Asgard heeft zijn donkerste album tot nu toe afgeleverd. “Svartrviðr” heeft daardoor echt toppers en wat mindere nummers op het album staan. Echt mega catchy tracks, denk aan “Einharjar”, heeft het schijfje ook niet. Maar toch blijft de band een dikke aanrader voor als je even een andere kant op wilt gaan binnen het genre.

Beoordeling: 7,5/10
Releasedatum: 28 mei 2021
Label: Trollmusic

Laat een reactie achter:

Spotify playlist