maandag 18 oktober 2021
 

Geschreven door Sanne Paaij.

 

Left of the Dial 2021 voelt als thuiskomen na een lange reis

In 2019 beleefde het Rotterdamse showcasefestival Left of the Dial zijn tweede editie. Ondanks dat het festival in 2020 niet door kon gaan door de coronacrisis, kwam het minstens zo hard terug in 2021. Dit jaar besloeg Left of the Dial maar liefst drie dagen, met zaterdagmiddag een gratis toegankelijk dagprogramma. Met ruim 100 acts op het programma, verdeeld over meer dan 10 verschillende podia, was de Rotterdamse binnenstad van donderdag 14 tot en met zaterdag 16 oktober overspoeld met muziekliefhebbers.

Ondergrondse moshpits

Ook dit jaar worden er weer genoeg stappen gezet, want de venues liggen nog nét even iets verder uit elkaar. Gelukkig is het prachtig weer en mag het Left of the Dial-publiek rekenen op een zonnig weekend. Niet dat je ook maar iets van dit zonlicht ziet in de kelder van de Christelijke studentenvereniging NSR, welke geregeld propvol staat. De Duitse noisepunkers van Ex-White breken hier vrijdagavond de tent af. In plaats van te applaudisseren beukt het publiek na elke track met zijn vuisten op het plafond en ook tijdens de moshpits kruipen er geregeld mensen langs de muren à la Spiderman.

Feesten in de kerk

Hoeveel mensen kunnen er zeggen dat ze gecrowdsurft hebben in een kerk? Waarschijnlijk zijn dat er niet heel veel, maar tijdens Left of the Dial gebeurt het. Het Britse The Pleasure Dome is last-minute verplaatst naar deze bijzondere venue in de Arminius, en die wijziging is meer dan welkom. De band sluit de vrijdagavond af met dansbare post-punk waarbij niemand stil kan staan en de voetjes dus, letterlijk, van de vloer gaan. In de kerk is tevens de merchandise van het festival te vinden en de gratis te verkrijgen Left of the Dial-vlaggetjes en gifgroene foam fingers worden er masaal bijgepakt in de moshpit om het feest compleet te maken.

Rotterdamse helden

De heldenprijs gaat naar de Rotterdamse band Kalaallit Nunaat, die maar liefst drie shows (waarvan één op een onofficiële afterparty) speelt dit weekend. Bassist Jasper Werij doet daar nog een schepje bovenop en trapt op vrijdagmiddag eerst even af met zijn andere band: KIEFF. Kalaallit Nunaat weet iedere venue waar hij dit weekend speelt vol te krijgen. De band zet daarbij een feestje neer dat niet alleen een glimlach op het gezicht van het publiek tovert, maar ook op dat van gitarist Redwin Rolleman. Hij is zichtbaar tevreden met de moshpits die zich voor hem vormen. De noise-punkrock die de drie mannen neerzetten klopt aan alle kanten en is, dankzij de energieke performance, ook nog eens heerlijk om naar te kijken.

De wereld redden met humor en woede

In het experimentele kunsthuis WORM zien we op zaterdagmiddag het verfrissende The Cool Greenhouse. De band maakt dansbare post-punk, geïnspireerd door de iconische band The Fall. Maar dan wel met een enigszins absurd tintje. Het is een genot om te zien hoe frontman Tom Greenhouse en zijn bandgenoten op droge wijze naar de wereld kijken. Dit blijkt vooral uit het meest bekende nummer van de band: “Alexa!“, een heus liefdesnummer aan de virtuele assistente die tegenwoordig in menig huis te vinden is. Later op de dag staat Joe & the Shitboys in deze zaal. De vier vrienden maken punk zoals punk hoort te zijn; hard, snel, boos en met de nodige gimmicks tussendoor. De nummers, met titels zoals “Save the Planet, You Dumb Shit” en “Life Is Great, You Suck“, worden consequent abrupt afgebroken met een charismatische “Thank you” van zanger Joe. De mannen zijn boos op alles en iedereen, maar genieten er duidelijk van om hier te zijn. Die liefde krijgen ze meer dan terug van het publiek, vooral wanneer de frontman ertussen springt om even goed mee te moshen of de microfoon door te geven aan de toeschouwers.

Rocking the boat

De rode boot in de Rotterdamse Wijnhaven, V11, wordt dit weekend ook weer flink heen en weer geschud. Op vrijdag door DEAFDEAFDEAF uit Manchester, dat je meevoert op de golven van duistere baslijntjes. De melancholische klanken doen denken aan The Murder Capital en The Smiths en zorgen voor een lange rij mensen buiten op de kade. V11 staat bomvol en binnen is het bloedheet. Gelukkig is dit een band waar je ook van geniet zonder al teveel te bewegen. Op zaterdag spelen hier achtereenvolgend Langkamer en Pink Room. Aan de bandnamen zou je het misschien niet zeggen, maar de eerste komt uit het Verenigd Koninkrijk en de tweede uit België. Stilstaan is bij deze bands juist allesbehalve mogelijk. Langkamer speelt een unieke mix van alternatieve country met een vleugje indie. Swingende heupen zijn hier dus gegarandeerd.

Eindigen met een smerig potje herrie

De eer om af te sluiten is dus aan Pink Room. Het publiek heeft inmiddels flink wat energie opgebouwd en als de eerste noot wordt aangeslagen springt er direct iemand vanaf een verhoging op de toeschouwers. Wat volgt is een 40-minuten durende, vunzige moshpit waarbij zweet en bier in de rondte vliegen. Mensen glijden over elkaar heen en ontvangen de bak herrie die over hen heen wordt gedumpt met open armen. Wie tussendoor tijd heeft om naar het podium te kijken, ziet een bende gestoorde mannen met vieze snorren die aan één ruk door banjeren. De blauwe plekken die ze je bezorgen, zijn het meer dan waard!

Left of the Dial 2021 voelt als thuiskomen na een lange reis; je hebt hier en daar wat pijntjes, bent allesbehalve uitgerust en de kater is niet te vermijden. Maar reken er maar op dat je de komende weken mooie verhalen te vertellen hebt. De data voor volgend jaar staat inmiddels ook vast; hou 20 tot en met 22 oktober 2022 maar vast vrij in je agenda!

Laat een reactie achter:

Zoeken…
Nieuwste alternatives