woensdag 3 november 2021
 

Geschreven door Sanne Raatjes.

 

Like Moths To Flames is de weg kwijt op “Pure Like Porcelain”

De mannen van Like Moths To Flames brengen voor het eerst een EP met een thema uit. Namelijk de onzuiverheid en imperfectie van mensen. Het nieuwe schijfje, “Pure Like Porcelain”, gaat door op de basis van het vorig jaar uitgebrachte album: “No Eternity In Gold”. Daar werden de Amerikanen vergeleken met Silverstein, Ice Nine Kills, en Wage War. Hoe zou dat nu zijn?

Al vanaf de eerste toon is het duidelijk wat voor genre Like Moths To Flames speelt: post-hardcore. “Ameliorate” begint dan ook met harde gitaarriffs en de grunts van vocalist Chris Roetter zijn goed aanwezig. Er wordt stevig opgebouwd naar het refrein, waar er met cleans catchy gezongen wordt. De grunts gaan verder en een ruwe riff is hoorbaar, waaruit een smerige breakdown volgt. Tijdens de breakdown zijn elektronische elementen duidelijk aanwezig, maar ook de drums krijgen de kans zich goed te laten horen. Met een mooie balans tussen grunts en cleans wordt het nummer afgesloten. Een lekkere en pakkende binnenkomer, die je laat hopen op meer.

Helaas opent “Views From Halfway Down” iets minder spectaculair. Het is ingetogen en kalm. Voordat je de track wilt skippen, beginnen de grunts die je toch nieuwsgierig maken. Maar helaas blijft het vocaal alsof je weer in 2005 zit. Niks mis mee, maar de cleans doen toch afbreuk aan de grunts en de vette breakdowns die nu wat meer djent georiënteerd zijn. Gelukkig maakt de intro van “The Preservation of Hate” maakt alles goed. Een bak aan herrie komt van alle instrumenten af. Zodra het refrein begint doet het je aan Reformist denken, wat niet erg is maar dit maakt het een stukje minder uniek. De song dendert vol agressie en snelheid door, maar daardoor is er soms geen touw aan vast te knopen. Aan de breakdown dan weer wel, die zo heftig is dat je spontaan iemand een moshpit in wilt gooien.

Net als het voorgaande nummer is ook “Gnashing Teeth” een wirwar. Het is allemaal net te. Teveel opvliegende gitaarriffs, grunts die door cleans heen gaan en de samenhang is ver te zoeken. Op zich klinkt het los van elkaar best oké, alleen is het te gepusht en uit evenwicht. Afsluiter “Do Not Resuscitate” opent lekker, een beetje Stick to Your Guns-achtig. De emotie is goed voelbaar en instrumentaal lijkt alles weer in balans. De cleans en grunts wisselen elkaar goed af en dat maakt de track hét meeschreeuw-nummer van het album. En dat wil je ook bij deze track, want wat is dit een lekker liedje om je emoties eruit te gooien!

Hoewel het openingsnummer en de afsluiter van “Pure Like Porcelain” goed waren, is alles wat daartussenin zat niet zo bijzonder en eigenlijk ook wel iets wat je kan overslaan. Het voelt alsof Like Moths To Flames de memo less is more hebben gemist. De mannen hebben op hun voorgaande albums al laten zien wat ze kunnen en dat hoeft niet, letterlijk, overschreeuwd te worden.

Beoordeling: 6/10
Releasedatum: 5 november 2021
Label: UNFD

Laat een reactie achter:

Zoeken…
Nieuwste alternatives