vrijdag 25 oktober 2013
 

Geschreven door Sven Rietkerk.

 

Live review: Editors in Ziggo Dome

In een nagenoeg uitverkocht Ziggo Dome stonden de mannen van Editors een behoorlijk potje te spelen. Van voorprogramma bij Muse, tot headliner van LowLands. Ze hebben het allemaal meegemaakt. En terecht, Editors is uitgegroeid tot een band van wereldformaat.

“Sugar” zet de sfeer van het concert goed neer. Passie, energie en enthousiasme stralen van de band af. Bijzonder is frontman Tom die duidelijk veel zin heeft in vanavond. Editors besluit om de avond niet helemaal in het teken zetten van het nieuwe album. Nummers als “Smokers Outside the Hospital Doors”, “Bones” en zelfs “Eat Raw Meat = Blood Drool” worden gespeeld. Waarbij het laatst genoemde nummer 100 keer beter klinkt dan op het album.

Zo wisselt de band oud en nieuw werk af. “All Sparks” zorgt voor glimlachen op gezichten in het publiek. Toch gaat het publiek pas helemaal los na “A Ton of Love”. Dé hit van het laatste album. We zijn dan met 10 nummers nog niet eens op de helft van het concert.

De akoestische versies van “The Phone Book” en “No Sound but the Wind” zorgen ervoor dat een paar traantjes weggepinkt worden. Zo bijzonder mooi zijn deze uitvoeringen. De sfeer die Smith neerzet is uniek. 15.000 man helemaal stil.

Na “Munich” en “Racing Rats” volgt de klassieke toegift. De band gaat even af en komt vervolgens weer op om nog drie nummers te spelen. “Bricks and Mortar”, “Nothing” en een negen minuten durende versie van “Papillon” zorgen voor een perfecte afsluiting van een bijna net zo perfecte avond. Een klein puntje van kritiek. Ondanks dat de licht- en vuurshow geweldig was, stonden de mannen wel bijna altijd in hun eigen schaduw. Een keus die wel overwogen is, van mij hadden de mannen meer hun gezicht mogen laten zien. Ze zijn klaar om uit de schaduw te stappen en over te gaan tot het veroveren van de rest van de wereld. Want Ziggo Dome en Nederland heeft de band al in de zak.

Laat een reactie achter:

Zoeken…
Nieuwste alternatives