vrijdag 24 oktober 2014
 

Geschreven door Nylo de Meijer.

 

Live review: Escape the Fate in de Melkweg

Na eerder drie keer te hebben geannuleerd, was het nu nog met spanning wachten of de band daadwerkelijk zou optreden. Het was ondertussen donderdag 23 oktober en er was nergens een woord te vinden over eventueel annuleren: de show ging door! De avond werd geopend door New Years Day, waarna Glamour of the Kill het over mocht nemen en de avond werd afgesloten door headliner Escape the Fate.

De zaal was nog niet eens voor de helft gevuld toen de band rondom vocaliste Ashley Costello het podium op kwam. Dit hielp de band ook niet erg om goed zijn best te doen. New Years Day was niet bijster goed. New Years Day focuste zich vooral op zijn imago, (sexy) looks en de fans. Heel goed dat de band zich onder andere ook concentreerde op de fans, maar dit deed wel af aan het muzikale optreden. Zinnen als “put your fucking hands up” en “get fucking up” kwamen erg veel voorbij. Wel genoot het publiek van de show!

Vervolgens kwam Glamour of the Kill de Amsterdamse planken op. Met de humor van de jongens zat het wel goed. In plaats van een saaie “check, check one two” soundcheck, werd er nu getest met “shit on my dick! Shit on my balls. Shit on my chest, rub it in.” Het is weer eens iets wat nieuws, toch? In tegenstelling tot de voorgaande band kwam Glamour of the Kill een stuk sterker over. Het publiek reageerde actief en uiteindelijk ontstonden er nog tweemaal een wall of death. De gezichten van de leden lieten duidelijk weten dat er genoten werd en dat ze er vooral veel plezier aan beleefden. Veel van de fans kwamen ook duidelijk voor deze band. Na de set gingen er een hele hoop mensen weg. Ook werd nog tussen neus en lippen door gezegd dat Glamour of the Kill in 2015 terugkomt naar Nederland voor een headline show.

De band was er écht: Escape the Fate was in levende lijve te zien op het podium. Fans hadden op deze avond gewacht en ze kregen meer dan genoeg hiervoor terug! De band was in topconditie, was vrolijk, genoot van de show en het publiek én er werden excuses gemaakt. “How many fucking times have we cancelled Amsterdam? Like a fucking million times. It was not our fault. It was our label, Eleven Seven.” liet frontman Craig Mabbitt weten.

Ondanks dat alles heel goed overkwam, waren er toch een paar minpunten te vinden in de show. Bepaalde hoge noten werden niet gehaald door Mabbitt, maar toch werd dit goed opgelost. Bepaalde screams werden door Mabbitt achterwegen gelaten, maar de screams die genomen werden waren fenomenaal! “Picture Perfect” werd (heel netjes en respectvol!) opgedragen aan de onlangs overleden Tyson Stevens. Deze hebben wij opgenomen en kun je hier vinden. Ook hebben wij de track “Until We Die” opgenomen en kun je hier vinden.

All photo’s belong to Smash Press and are copyright protected. You are not allowed to post these photo’s anywhere without permission.

Alle foto’s zijn in het bezit van Smash Press en zijn auteursrechtelijk beschermd. Je mag de foto’s niet plaatsen zonder toestemming.

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

Laat een reactie achter:


Spotify playlist