Geschreven door Sven Rietkerk.

Bullet for My Valentine in 013

Een groots metalfeest in 013 afgelopen zaterdag. Cane Hill, Killswitch Engage en Bullet for My Valentine stonden daar op de planken om de grote zaal in Tilburg flink af te breken. Drie metalbands die normaal gesproken garant staan voor een ontzettend lekkere avond vol beukende gitaren.

Toch was niet alles even goed als je van tevoren had gehoopt. Dat lag gelukkig niet aan de opener van de avond. Cane Hill wist de zaal heerlijk op te warmen en de moshpitjes begonnen langzaam te verschijnen. Vanaf het eerste moment waren de horns van iedereen in de lucht en die zouden daar de hele avond blijven.

Na het opwarmertje mocht Killswitch Engage het podium op om te laten zien waarom ze tot de top van de metalwereld horen. Het was meteen duidelijk dat de verschillende bands verschillende soorten fans hebben. Waar Cane Hill misschien wat onbekender is, wisten de fans van Killswitch Engage prima hoe je een feestje bouwt. Een enorme circlepit was het gevolg. Wel viel op dat de vocalist van de band niet op zijn best was. De screams kwamen prima uit de verf, maar dat kan niet worden gezegd over het cleane deel van de zang. Daar zat frontman Jesse Leach er nog wel eens naast.

Dat neemt niet weg dat de metalrotten een geweldige show neer konden zetten. Veel interactie met het publiek en strak muzikaal spel zorgden ervoor dat Tilburg kon genieten van een prima show. Datzelfde kan helaas niet gezegd worden over Bullet for My Valentine.

Het was de hoofdact van de avond, maar eigenlijk viel de band best tegen. Natuurlijk speelden ze heerlijke gitaarsolo’s, was het podium innovatief en konden we genieten van de oude klassiekers, toch was er iets wat niet goed aanvoelde. Alsof de mannen er niet helemaal bij waren met hun hoofd. Een gitaarsolo die niet samenvalt met de drum. Een valse noot van frontman Matthew Tuck. Dingen die eigenlijk niet meer mogen gebeuren als je al zo lang meedraait als Bullet for My Valentine.

De setlist die de heren wegspeelden maakte het nog een prima avond. Oudere nummers als “Waking the Demon” en “Four Words (To Choke Upon)” werden afgewisseld met werk van het laatste album. Helaas hielpen de lange pauzes tussen de nummers niet mee. Dat leek het publiek overigens niets te doen. Zij hebben genoten van Bullet for My Valentine. Laten we hopen dat ze snel terugkomen om het dunnetjes over te doen.