vrijdag 9 augustus 2019
 

Geschreven door Rosa Jonker.

 

Mallory Knox laat een nieuwe kant van zich horen op “Mallory Knox”

Op vrijdag 16 augustus komt het nieuwe album van Mallory Knox uit. Nadat zanger Mikey Chapman de band verliet, is het nu eindelijk tijd voor de eerste full length-release van Mallory Knox met bassist Sam Douglas als vocalist.

Het album begint met de track “Psycho Killer”, waarbij harde gitaarakkoorden overgaan in de soepele vocals van Douglas. Het refrein met hoge vocals en schreeuwende gitaren blijft meteen hangen. De eerder uitgebrachte single “White Lies” is lekker opgewekt, waarbij de zang op een prettige manier over de muziek heen glijdt. Deze nummers weerspiegelen goed de sound van het volledige album: de vocals, met enige galm, en de leadgitaar komen het sterkst naar voren in de mix.

The World I Know” is een energiek nummer met fijne harmonieën. De krachtige gitaarakkoorden laten ook een heerlijke gitaarsolo toe. Daarna komt “Livewire”, een persoonlijk nummer over de problemen die Douglas met zijn geestelijke gezondheid ervaart. Mallory Knox heeft eerder deze thema’s aan het licht gebracht met het nummer “Better Off Without You” van het vorige album “Wired”. Het intense “Livewire” maakt een hoop emoties los door de afwisseling tussen rustige coupletten en meer krachtige refreinen.

Vervolgens brengt “Wherever” de energie weer volledig terug. Pakkende melodieën in de zang en gitaar worden vergezeld door een fijne baslijn en lekkere drums. “Freaks” bevat weer fantastische gitaarriffs van gitarist Joe Savins. Deze zitten goed in elkaar: ze zijn eenvoudig, maar ook heel pakkend. Hoewel het nummer klinkt als meer van het voorafgaande verveelt het niet. Integendeel, het smaakt juist naar meer. De muziek zit goed in elkaar, waardoor het makkelijk weg luistert.

Black Holes” is het eerste nummer dat Mallory Knox uitbracht van dit album. De funky intro schept hoge verwachtingen, en de rest van de track vervult deze door middel van een sterk refrein met bijtende vocals. Verder horen we weer de melodieuze gitaarlijnen die op andere liedjes ook aanwezig zijn. De bridge is een rustpuntje, waarna de muziek weer met  volle kracht terugkeert.

Met latere nummers “4” en “Radio” verliest het album niks van zijn kracht, maar wordt het wel minder interessant omdat deze liedjes vrijwel niks nieuws bieden. De afsluiter van het album, “Guts”, zit vol energie maar bereikt geen hoogtepunt. Deze laatste nummers maken weinig indruk aangezien er geen vernieuwende of opmerkelijke elementen in zitten. Dezelfde instrumentatie, tempo en klank als op de rest van het album worden doorgezet.

Desondanks luistert het album lekker weg, omdat het een goed samenhangend geheel is. Heerlijke gitaar- en zanglijnen blijven in je hoofd hangen. Verder maken goede baslijntjes en bijpassende drums het helemaal af. Met “Mallory Knox” breekt de band weg van verwachtingen en hebben ze naar eigen zeggen een album uitgebracht dat hen écht representeert. Echter blijft de luisteraar wachten op een echte climax, waardoor het op een gegeven moment minder interessant wordt.

Kortom, Mallory Knox is met deze plaat een andere kant op gegaan dan met voorgaande releases. Afgezien van het ontbreken van een hoogtepunt is de sound toch heel verfrissend. De nadruk ligt duidelijk op melodieën in de zang en gitaar. Hoewel de muziek, en met name de vocals, minder krachtig is dan voorheen bewijst de band wel dat ze zeker kunnen vernieuwen. Toch rest de vraag hoe Mallory Knox zichzelf boeiend zal houden.

Beoordeling: 7/10
Releasedatum: 16 augustus 2019
Label: A Wolf At Your Door Records

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

Laat een reactie achter:


Spotify playlist