donderdag 24 november 2016
 

Geschreven door Nylo de Meijer.

 

Meshuggah in de Melkweg

Rond deze tijd van het jaar zou het buiten vreselijk koud moeten zijn. “Gelukkig” valt de kou voor de fans van Meshuggah erg mee vandaag, woensdag 23 november. Met een kleine tien graden wacht een bescheiden rij met fans tot de deuren open gaan. High On Fire mag de zaal opwarmen.

Een kleine hoeveelheid mensen is binnen zodra High On Fire nonchalant de bühne op stapt. Zonder aankondiging begint de band te spelen. Dat we met een fikse dosis herrie te maken zullen hebben, was al bekend. En zo een bak herrie kan prachtig zijn, het kan je zelfs kippenvel bezorgen. Helaas is dat niet het geval bij High On Fire. Deze guys spelen vast en zeker goed, maar het is een grote massa aan geluid dat door de speakers pompt. Pas bij de derde track, “Rumors of War“, hoor je een paar keer de stem van vocalist Matt Pike, enkel omdat het een vocaal stukje is van drie seconden. Desondanks geniet een handjevol mensen van deze set. Een handje gaat in de lucht, een kapseltje wappert heen en weer en een aantal monden zingt mee. Echter, vanaf het zevende nummer, “The Falconist“, lijkt alles beter te gaan. Pike’s stem is te verstaan en het redt de set toch nog een beetje! Nonchalant, aan zijn tepels krabbend, kondigt Pike het laatste nummer aan.

Meshuggah mag laten zien waarom hij al jaren aan de top staat. De lichten gaan uit, de fans cheeren en de band laat op zich wachten. Een hele irritante pieptoon, van zo een anderhalve minuut, is het enige geluid. Irritant begin. Zodra MeshuggahClockworks” inzet is het duidelijk dat dit het begin van een allesvernietigende orkaan is. De unique selling point van Meshuggah is zijn retestrakke muziek. En als dat je USP is, heb je het heel erg goed bewezen in de muziekwereld. Wat duidelijk niet onder Meshuggah‘s kunsten valt, is de performance. Moet dat als je muzikaal zo sterk bent? Helemaal niet! De fans komen voor de muziek en geven er niets om; al zou de band helemaal stilstaan. Wel is er een hele mooie lichtshow toegevoegd.

Vocalist Jens Kidman heeft de stem van een beer. Volle brullen denderen de hele avond door de Melkweg. Duidelijk is ook dat Kidman heel graag een goede show voor zijn publiek wil neerzetten. Zodra zijn microfoon een paar keer knettert, kijkt hij boos en geïrriteerd naar de zijkant van het podium en friemelt hij wat aan zijn zendertje. Alle vijf de leden doen eigenlijk hetzelfde: stilstaan, zo nu en dan even een korte headbang eruit maar bovenal – en het belangrijkste – ongelofelijk strak spelen! “Stengah“, “Do Not Look Down” en “Bleed” worden, net als eigenlijk alle nummers, fenomenaal opgevoerd. Een saaie show om naar te kijken, maar een absurd lekkere show om naar te luisteren. Zoals het hoort!

All photos are owned by Smash Press and are protected by copyright. Feel free to share these photos wherever, but credit the photographer and link back to www.smashpress.nl. Photos are not allowed to use for commercial purposes without permission. For additional information you can mail to info@smashpress.nl.

Alle foto’s zijn in het bezit van Smash Press en zijn auteursrechtelijk beschermd. Deel de foto’s vooral waar je maar wilt, zolang je er naamsvermelding bij hebt staan van de desbetreffende fotograaf, met een link naar www.smashpress.nl. Foto’s mogen niet voor commerciële doeleinden gebruikt worden zonder toestemming. Meer info via info@smashpress.nl.

Laat een reactie achter:

Spotify playlist