zaterdag 10 november 2018
 

Geschreven door Lianne Brand.

 

Muse duikt op “Simulation Theory” in buitenaardse cyberwereld

Op 5 juni 2015 bracht Muse het studioalbum “Drones” uit. Drie jaar later presenteert het Britse trio op 9 november de opvolger “Simulation Theory”. Hij wordt in drie vormen uitgebracht: normaal, deluxe en superdeluxe. Bij beide albums wordt een hoeveelheid remixen en akoestische nummers toegevoegd aan de tracklijst. De uitgebreidste versie telt maar liefst 21 songs! Het lijkt een hele traktatie te zijn, maar voldoet ieder lied aan de verwachtingen van de fans?

Een track, die niet anders kan worden beschreven dan sci-fi, opent het schijfje. Alleen al de titel “Algorithm” geeft je al een soort elektronische vibe, waardoor je het gevoel krijgt van wat de albumcover probeert over te brengen. Na ruim anderhalve minuut komt er dan eindelijk ook een stem naar voren. Lange uithalen laten de karakteristieke Muse-klanken stijgen. Nog hogere en lekkerdere noten zijn te horen tijdens “The Dark Side”. De kwaliteiten van Matt Ballemy’s stem komen tot zijn recht met de afwisseling in tempo en hoogtes. Het nummer neemt je mee op een muzikale reis en je bent na net iets minder dan vier minuten teleurgesteld dat het over is. Zeker een hoogtepuntje van het album.

Een vreemde robotachtige stem opent “Propaganda”. De hoge stem van Bellamy en geklik van vingers vormen een groot gedeelte van de track.  Dat er geëxperimenteerd is met de cyberwereld wordt alsmaar duidelijker. “Break It To Me” laat zwaar vervormde gitaren en een vleugje buitenaardse effecten horen. “Thought Contagion” heeft een zeer karakteristieke high pitch note. Dit brengt je terug naar de jaren 90 toen de filmindustrie groeide. Horrorfilms waren in die tijd ook booming en wanneer je de videoclip bekijkt zie je ook zeker waar de bandleden aan dachten tijdens de track. Je ziet namelijk kleine gemuteerde monstertjes die mensen opeten. De mannen laten zeker ook wat humor doorschijnen.

Een verrassing! “Get Up and Fight” opent met een vrouwelijke stem die neuriet. Een lief gitaardeuntje en beat begeleiden Bellamy in een aanmoedigende track. Wel valt hij redelijk buiten de rest van de plaat, de elektronische vibe is zeker niet te vinden hier. Maar is dit een probleem? Eigenlijk niet, want het is een nummer met een boodschap, wat bijna iedere fan wel kan waarderen.

Voor het normale album vormen “Blockades”, “Dig Down” en “The Void” de afsluiting. “The Void” is zeker indrukwekkend. Een licht onheilspellende mist hangt over het nummer, waar een strijkorkest aanwezig is en een lage beat de stem van Bellamy perfect ondersteunen. De synthesizers die hieraan worden toegevoegd vormen een Stranger Things-beeld. Eigenlijk doet het hele album een beetje aan als de tv-serie.

Voor de deluxe- en superdeluxe-editie staat er nog een scala aan remixen en akoestische nummers te wachten. Zo zijn er ‘alternate reality versions’ van “Algorithm” en “The Dark Side”. De akoestische versies van “Something Human” en “The Void” zijn muzikaal adembenemend. Piano- en gitaarwerk geven nog extra emotie aan de nummers. Voor iedere fan eigenlijk onmisbaar. Naast deze ontzettend goede toevoegingen, zijn er ook nog onder andere een akoestische gospelversie van “Dig Down”, een liveversie van “Thought Contagion” en een remix van “Break It To Me” te beluisteren.

Een album waar Muse aankondigde graag te willen experimenteren in een universum ver weg, heeft zeker zijn doel bereikt. Soms neigt “Simulation Theory” iets te veel naar een cyberwereld, maar het album bevat verscheidene hoogtepunten die niet te ontkennen zijn. Het is wederom een nieuwe evolutie van Muse.

Beoordeling: 8,5/10
Releasedatum: 9 november 2018
Label: Warner Bros. Records

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

Laat een reactie achter:


Spotify playlist