Geschreven door Ellemieke Hertgers.

Northlane – Mesmer

Een album ruim van tevoren aankondigen en het hele marketingcircus eromheen is passé. Avenged Sevenfold wist op 28 oktober 2016 de muziekwereld op zijn kop te zetten met de onaangekondigde release van “The Stage“. Northlane voert dat kunstje ook uit en releaset op 24 maart cold turkey “Mesmer“. De vierde full-length is een cadeautje aan de fans, aldus de band. Kunnen de Australiërs de sterke lijn van voorganger “Node” op deze nieuwe plaat vasthouden?

Opener “Citizen” windt er in elk geval geen doekjes om en walst direct over je heen. De hypnotiserende, repetitieve gitaarloopjes worden gecombineerd met Marcus Bridge’s prachtige clean vocals en rauwe screams. Hierdoor krijgt de track een dromerig, doch weerbarstig karakter. In dezelfde trend vervolgt “Colourwave“. De dissonante, scherpe piepjes op de gitaar staan in schril contrast met de bijna lieflijke zanglijnen van Bridge. De toon is gezet en je kunt simpelweg alleen maar meedeinen op de pompende muziek.

“Savage” opent met messcherpe gitaarpartijen en diepe grunts. Dit riekt naar de oude Northlane-tijd. Het samenspel tussen meedogenloze instrumenten en catchy, meeslepende stukken is meesterlijk te noemen. Als klap op de vuurpijl word je bijna halverwege het album getrakteerd op “Solar“. Het is een complete stijlbreuk vergeleken met de tracks ervoor. Het nummer is een muzikaal hoogtepunt en is met precisie in elkaar gezet. Elke seconde, elke aangeslagen snaar klopt.

Op “Heartmachine” en “Intuition” keren de Australiërs terug naar repetitieve, duistere gitaarloopjes. Qua stijl is het allemaal erg vergelijkbaar met de eerste helft van de plaat. Maar op elke song flikt Northlane het weer: de samenhang is geweldig en alle nummers klinken uniek. Om nog maar niet te spreken over de tekstuele diepgang. De mannen staan erom bekend vocaal te zijn over klimaatverandering en andere politieke aangelegenheden. Ook op “Mesmer” wordt daar meerdere malen naar gerefereerd.

De plaat vervolgt overtuigend en sluit af met “Paragon“, een ode aan Architects‘ overleden gitarist Tom Searle. De lyrics bestaan namelijk voor een deel uit teksten de oorspronkelijk geschreven zijn door Searle. Na een lange, aanzwellende aanloop wordt de stilte op een vernietigende manier verbroken. Dit zijn ongetwijfeld de meest agressieve, dissonante akkoorden en zanglijnen van de hele plaat.  De emotie komt echt vanuit Bridge’s kleine teen en is een ware muzikale catharsis. Het is een passend slot voor een kraker van een album.

Northlane weet op “Mesmer” boven zichzelf uit te stijgen. De Australiërs zijn erin geslaagd om op geen enkel moment op de plaat in te zakken. Elke track is uniek en klinkt vol passie en overgave. De combinatie tussen agressieve baslijnen, machinale gitaarpartijen, catchy zanglijnen en sterke djent-invloeden maken “Mesmer” een waar pareltje. Dit album zal de band geen windeieren leggen en belooft veel goeds voor de toekomst.

Beoordeling: 9/10
Releasedatum: 24 maart
Label: UNDF