Geschreven door Natasja Dijkstra.

Of Mice & Men – Cold World

Met frontman Austin Carlile’s oneindigende gezondheidsproblemen, hangt er een akelige sfeer boven het succes van Of Mice & Men. Maar uit de emotioneel diepste dalen, komen vaak de best geschreven nummers voort. Kijk bijvoorbeeld naar “Hurt” van Nine Inch Nails. Of naar het debuutalbum van Beartooth. Die pijn beveelt je om te worden gevoeld. Het kan dan bijna niet anders dan dat Of Mice & Men met de release van zijn nieuwe plaat, “Cold World“, een vrachtwagen vol frustratie ontketent. Toch?

Niets is minder waar. Hoewel de – uit Orange County – afkomstige band er nooit met kop en schouders bovenuit heeft gestoken in de metalcorescene, heeft hij zonder meer kwalitatief goede releases op zijn naam staan. Neem bijvoorbeeld het succes van debuutalbum. En zelfs al dwalen de heren met het voorgaande album, “Restoring Force“, af van de initiële sound, het is alsnog een plezierig schijfje om naar te luisteren. Met “Cold World” is Of Mice & Men echter nog verder afgedwaald. Wel, verdwaald.

De albumtitel is alleszeggend. “Cold World” is zoals de titel impliceert: koud. Het ontbreekt aan passie. Waar je hoopt op brand, blijft het bij een waakvlammetje. Dat waakvlammetje is overigens in de albumopener “Game of War” nog bevredigend. Het nummer is goed geschreven en bevat de betere vocale partijen van de plaat, welke afkomstig zijn van bassist en vocalist Aaron Pauley. Daarentegen zijn de repetitieve baslijntjes en de steady drumpartij tegen het einde van het nummer wel ietwat saai.

Maar dan is daar “The Lie” om je wakker te schudden met rauwe vocals en festivalvriendelijke breakdowns: een typische metalcore-sound. Carlile steelt hier volledig de show met zijn ongepolijste strot. En die ongepolijste strot moet lekker de ongepolijste partijen blijven doen. Neem bijvoorbeeld “Like a Ghost“, waarop Carlile naar de voorgrond treedt en de clean vocals op zich neemt. Het kán werken, maar niet als de frontman moeite heeft om de toon te houden.

Toch, als je kijkt naar “Away” en albumafsluiter “Transfigured“, lijkt Of Mice & Men langzaam zijn weg terug te vinden. Afijn, kruipend. Beide nummers leiden naar een sound die is beïnvloed door de radiovriendelijke, nu-metal vibe van een Korn of een Slipknot. Alsnog is de band met “Cold World” verdwaald geraakt in een bos vol verschillende paden. En in plaats van samen te kiezen voor één pad, bewandelt de band los van elkaar kleine deeltjes van verschillende paden. Funest voor wat een briljant album had kunnen zijn.

Beoordeling: 5/10
Releasedatum: 9 september 2016
Label: Rise Records