maandag 21 januari 2019
 

Geschreven door Lianne Brand.

 

Papa Roach geeft veel variatie op “Who Do You Trust?”

Het is twee jaar geleden sinds “Crooked Teeth” van de heren van Papa Roach is uitgekomen. Op vrijdag 18 januari heeft de band alweer zijn tiende studioalbum uitgebracht onder de naam “Who Do You Trust?”. De band staat er bekend om altijd andere wegen in te slaan en nieuwe dingen uit te proberen. Wat staat er ditmaal op ons te wachten?

Een futuristische beat opent de plaat. Gitaren komen al snel in en zanger Jacob Shaddix zet de track in. “The Ending” is een nummer met een goed ritme en een degelijke afwisseling tussen rustige coupletten en een lekker up-tempo refrein. Het tweede lied biedt een heel andere vibe. Lagere noten en een rauwere stem blazen door de boxen. In “Renegade Music”  zet Shaddix zijn stem een stuk harder in. Met een lekkere pit kun je zo goed los gaan en dit kan ook zeker een prettig nummer worden voor de liveconcerten.

Schuif die ruige gitaren maar even aan de kant, want “Not the Only One” gaat weer een hele andere kant op. Een akoestische gitaar met de cleane stem van Shaddix is een hele omslag na de vorige track. Al komt er bij het refrein ook net wat meer pit bij. Dezelfde pit wordt weer blij doorgezet in “Who Do You Trust?”, het nummer dat al enkele tijd uit is.

Maar dan komt er een lied, waar je even van staat te kijken. Een intro waarbij je moet denken aan een Imagine Dragons-vibe. Daar blijft het niet bij, want hoe dieper je in de track duikt, hoe meer invloeden van Imagine Dragons te vinden zijn. Het refrein van “Top of the World” brengt onder andere dit gevoel teweeg. “This is for the dreamers, the believers” had zo uit een nummer van de Amerikaanse indierockband kunnen zijn. Het is misschien wel mogelijk dat Imagine Dragons een muse is geweest voor de rockers vna Papa Roach.

Daarentegen heeft het album ook ontzettend ruige nummers waar je perplex van staat. Zo is “I Suffer Well” een anderhalf minuut durende track met harde lyrics en scheurende gitaren. Heeft de zanger wel even adem gehaald? Dit gevoel krijg je absoluut niet! Stoom afblazen is het zeker en hier kan je dan ook hard op losgaan. Het laatste lied van het album heeft een bijzonder relaxte opbouw en een refrein dat het altijd goed doet. Een absolute meezinger wanneer je hem even een paar keer heb beluisterd. Het contrast met de ontzettend rustige coupletten geeft het geheel een bijzondere wending. Is deze wending een probleem? Zeker niet, het is zo een lekkere tekst die je toch mee gaat zingen!

Al met al is het een prima album. De invloeden van Imagine Dragons hier en daar is een aparte wending en zal niet iedere fan per definitie kunnen waarderen. Het heeft typische Papa Roach-classics en de plaat zal vast en zeker erg geliefd worden onder de fans.

Beoordeling: 7.5/10
Releasedatum: 18 jnuari 2019
Label: Eleven Seven Music

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

Laat een reactie achter:


Spotify playlist