donderdag 7 februari 2019
 

Geschreven door Nylo de Meijer.

 

Parkway Drive knalt letterlijk en figuurlijk in AFAS Live

Het is woensdag 6 februari wanneer Parkway Drive met support op de agenda staat van AFAS Live. Thy Art Is Murder en Killswitch Engage vergezellen de band op deze regenachtige avond in Amsterdam.

Bij binnenkomst is duidelijk dat het geen storm zal lopen vanavond: het balkon is dicht. Een kleine teleurstelling aangezien Parkway Drive altijd intense shows geeft. Om 19:20 uur stampt Thy Art Is Murder de eerste klanken uit de boxen. De band heeft zijn set goed voorbereid, wat blijkt uit het goed klinkende muziekspel. Het demonische gegorgel van frontman Chris ‘CJ’ McMahon is ook weer goed op dreef, passend bij de outfit waarmee hij het podium betreedt: een capuchon volledig over zijn gezicht hangend. Thy Art Is Murder spendeert niet te veel tijd aan interactie met het publiek. De band speelt een sterke set, lijkt goed op zijn plek te zijn en krijgt de armen van het publiek al voorzichtig de lucht in.

Rond de klok van 20:10 uur begint Killswitch Engage aan zijn set. De heren lijken zelf ook goed opgewarmd te zijn door Thy Art Is Murder. Dit is te merken aan de energie en tevredenheid die de band van het begin af aan uitstraalt. Killswitch Engage speelt vanaf de eerste seconde van zijn set erg sterk. Het enthousiasme druipt van hun gezichten af en geeft de indruk dat ze erg genieten van hun plekje op het podium. Tracks zoals “Beyond the Flames”, “My Curse” en “In Due Time” komen langs. De band interageert enkele keren met het publiek, maar zelfs op de momenten dat er geen interactie is lijken de mensen in de zaal erg te genieten van het Amerikaanse bezoek. De zaal is dan ook al erg vol inmiddels en beweegt mee op het ritme van de duivelse hoorns van frontman Jesse Leach. Hier lijkt de band erg gelukkig van te worden en zich goed te voelen op de planken van AFAS Live.

Precies op tijd gaan de deuren open om Parkway Drive binnen te laten. De band zelf binnen laten? Jazeker, de mannen komen namelijk van achter in de zaal onder begeleiding van harde knallen en vuurfakkels de zaal in. Eenmaal op het podium begint Parkway Drive geheel tegenstrijdig met het rustigere nummer “Wishing Wells“. De volledige setlist wordt gezongen door de ‘nieuwe’ sound van frontman Winston McCall, te herkennen van het meest recente album “Reverence“. Onder andere de tracks “Vice Grip”, “Carrion”, “Absolute Power” en “Chronos” passeren de revue. Tijdens een aantal nummers wordt de band op het podium vergezeld door een viertal extra muzikanten. Vier dames met verschillende klassieke strijkinstrumenten ondersteunen de live nummers. Dit maakt de setting en de tracks extra bijzonder en opvallend.

Even later staat McCall achter in de zaal met een van de muzikanten voor een gevoelig nummer. Na dit rustige, fragiele nummer besluit Parkway Drive om weer met volle kracht te spelen en alles uit de kast te halen. De laatste twee nummers worden ondersteund door vuur dat overal verschijnt en bijpassende knallen. Helaas was er gedurende de show veel minder vuurwerk en vuur dan bij de festivalshow op Fortarock 2018. Ook het draaiende drumstel ontbrak in de podiumopbouw, een uniek onderdeel dat nu erg gemist werd. Dit maakte de show minder dynamisch dan verwacht, maar zeker niet minder goed. Parkway Drive staat goed zijn mannetje in AFAS Live, qua geluid en performance, ondanks dat deze niet geheel gevuld is. Het lijkt ook totaal geen effect te hebben op de Australische mannen. De gehele avond was een mooie opbouw naar de knallende show van Parkway Drive. De show is duidelijk gemaakt voor een grotere, meer gevulde zaal en de hoop lijkt zeker dat de band daar nog meer naar toe groeit.

Ben jij nu ook benieuwd naar de show van Parkway Drive? Op 29 juni kun je ze zien op het Limburgse festival Jera On Air.

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

Laat een reactie achter:


Spotify playlist