woensdag 1 juli 2020
 

Geschreven door Sanne Raatjes.

 

Perséide experimenteert vol op “The Only Thing”

De alternative rockers van Perséide hebben vrijdag hun debuutalbum “The Only Thing” in een keer gedropt op verschillende streamingskanalen. Het lijkt erop dat de perfecte balans tussen metalcore en pop gevonden is. Maar weet dit menig muziekliefhebber ook te boeien? 

Het album van 39 minuten, opent met Sell Yourself”. Het is gelijk duidelijk dat Perséide door verschillende stijlen beïnvloed is. Het nummer begint met een catchy intro wat erg veel lijkt op Deutschland van Rammstein. De synthesizers van de intro worden al snel ingeruild voor hardere gitaren en een rauw stemgeluid van zanger Julien Lanoisele. Met mooie afwisselingen tussen pakkende teksten en sound-effecten is dit een heerlijke start van het album. Het is hoorbaar dat er veel geëxperimenteerd wordt, maar desondanks brengt “Sell Yourself”  je terug naar het oh zo mooie old school metal tijdperk.  

Tijdens de volgende track op het album, “Trick or Treatmoet je even twee keer luisteren of je niet per ongeluk Avenged Sevenfold hebt aangezet. Het nummer begint met een goed tempo en er wordt afgewisseld in verschillende zangstijlen. Op het moment dat je denkt alles al gehoord te hebben, kan de zanger ook nog een aardig stukje rappen. Halverwege de track wordt er onverwachts nog een stevige gitaarsolo ingezet. Waarna er wordt opgebouwd naar een hoogtepunt en er flink op de drums wordt doorgeslagen. Jammer genoeg valt de climax een beetje tegen en wordt het nummer vroegtijdig afgrond.  

Fade Away” komt gelijk als een stoomtrein binnen. De drums zijn duidelijker aanwezig en de zang wordt beetje bij beetje een stuk ruiger. Er heerst een prettige energie in het nummer, waar je gelijk mee weggetrokken wordt en je het liefst wilt gaan springen. Net op het moment waar er lekker doorgebeukt wordt, komt er een mooie verrassing. Verrassing: de zang in het refrein wordt omgezet naar een pittig stukje grunt, wat in het rest van het nummer ook goed terugkomt. En dan komt er iets waar we allemaal op gewacht hebben: een goede breakdown. Opnieuw zijn hier de drums duidelijk te horen en is het gitaarspel ook extra benadrukt met een goed stukje schreeuw werk. Wat toepasselijk genoeg een mooi fade-out effect heeft.  

Je bent bijna benieuw wat er nog meer uit de trukendoos van Perséide komt. “Blacking Everything” geeft daar een uitstekend antwoord op. Het heeft wat mysterieus en heeft wat weg van Shinedown, maar daar komt de twist weer. Synthesizers vliegen weer om je oren waardoor er het bijna psychedelisch wordt. Je gaat helemaal op in het kneitergoede instrumentale gedeelte. Het gaat pas echt goed los op het moment dat de drums en zang weer terugkomen in de track. Ja, op dit nummer kan er flink met bier gegooid worden.  

Bijna aan het einde van het album is “Red Naomi” te vinden. De eerste paar secondes begint wel erg mellow en vraag je je af waar de energie is gebleven. Gelukkig zou het Perséide niet zijn als er weer een flink aantal verschillende stijlen en invloeden worden uitgeprobeerd. Want het stukje zachtaardigheid wordt opgezet in woede met een mix tussen metalcore en elektronische muziek. De opbouw van het nummer heeft wel wat dromerigs, waardoor “Red Naomi” eigenlijk wel het verborgen pareltje op het gehele album is.  

The Only Thing” is een album waar je ingroeit. Waar je eerst nog een beetje over na moet denken wat je ervan vindt, ben je binnen de kortste keren verkocht en wil je meer. Elke nummer op de plaat heeft een volledig uniek geluid, waardoor Perséide moeilijk in een genre te plaatsten valt. De juiste ingrediënten zijn gevonden voor het maken van het debuutalbum en het werkt. Het lange wachten was het daarom meer dan waard.  

Beoordeling: 8/10  
Releasedatum: 26 juni 2020  
Label: Eigen beheer

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

Laat een reactie achter:


Spotify playlist