woensdag 6 oktober 2021
 

Geschreven door Tom Duteweert.

 

Poppy gaat van genre naar genre op “Flux”

Genre-bender Poppy brengt met “Flux” haar vierde studioalbum uit. Op de plaat gaat Poppy verder met waar ze bekend mee is geworden: verschillende genres aan elkaar knopen zonder haar eigen sound uit het oog te verliezen. Stijgt het nieuwe album naar de hoogten van “I Disagree”?

Waar haar laatste EP “EAT” en album “I Disagree” vooral de nadruk legde op een industrialmetalsound, legt “Flux” de nadruk op alternatieve rock en grunge. Maar de uitvoering is erg gevarieerd. Zo begint “Lessen The Damage” met een punkriff rechtstreek uit de jaren 80, is “So Mean” een poprock track, begint “On The Level” lekker luchtig maar krijg je ook wat blackmetal voor je kiezen, en heeft albumafsluiter “Never Find My Place” een metalcore middenstuk. Afgezien van die uitstapjes klinkt het album zoals je bij Poppy kan verwachten ook wat dromerig.

Dat Poppy weet waar ze mee bezig is blijkt uit albumopener “Flux”. De eerste minuut van dit nummer had namelijk even goed de intro van een industrialmetalplaat kunnen zijn. Daarna schakelt het echter soepeltjes over naar de sound die op de rest van “Flux” te vinden is. Dat sluit netjes aan bij het thema van het album. Met de hoeveelheid aan genrewisselingen en stilistische schommelingen die Poppy door heeft gemaakt in de zes jaar dat ze actief is in de muziekwereld, kun je namelijk zeker zeggen dat haar sound in een constante staat van fluctuatie verkeert.

Leadsingle “Her” is een goed voorbeeld van hoe dit album klinkt. De track begint met schelle gitaartonen en gaat vervolgens over naar een simpele en effectieve drumbeat en gitaarakkoorden. De grote refreinen die je kan verwachten zijn natuurlijk aanwezig, al zijn ze hier bewust wat ingetogen. Wat natuurlijk, aangezien het Poppy is, niet betekent dat de vocalen op het eind niet gewoon worden bijgezet met geschreeuwde teksten.

Een muzikaal hoogtepunt is de drumbeat op “Bloom”. Die moet ook wel goed en melodieus zijn omdat er tijdens de coupletten vrijwel geen gitaar of bas te horen is. Het nummer is een goed voorbeeld van de wat meer ingetogen, introspectieve sound die op “Flux” te horen is, in vergelijking met de bombastische productie van “I Disagree”. Een ander hoogtepunt is het al eerder benoemde “So Mean”. “How did she get so mean?”, vraagt Poppy haarzelf af. Het is een heerlijk luchtig en vrolijk klinkend nummer, waarbij er een contrast wordt gecreëerd door de boze, gemompelde vocalen en teksten.

Met vier studioalbums, vijf EP’s en drie soundtrackalbums, in zes jaar tijd is Poppy ontzettend druk geweest. Het nadeel van een dergelijke productiviteit is echter wel dat de hype er onder lijdt. Dat is het geval bij “Flux”. “EAT”, dat eerder dit jaar uit kwam, kwam onverwacht en was erg sterk. Dat neemt af van de spanningsboog voor nieuwe releases. “Flux” haalt niet dezelfde hoogten als “I Disagree” of “EAT”. Poppy maakt geen fouten, maar pakt je ook niet bij de strot. Echter is de verfrissing in de sound meer dan genoeg om het toch een lekker album te maken om naar te luisteren!

Beoordeling: 7,5/10
Releasedatum: 24 september 2021
Label: Sumerian Records

Laat een reactie achter:

Zoeken…
Nieuwste alternatives