Geschreven door Natasja Dijkstra.

Radiohead – A Moon Shaped Pool

Sinds 2011 bleef het stil rondom het Britse Radiohead. Net zo stil gaf de band hints rondom de release van zijn nieuwe schijfje. Zelfs de eigen website ging ‘down’ en voornamelijk op social media opereerde het vijftal bijzonder geheimzinnig. En jawel, na twee overweldigende videoclips wordt de negende langspeler “A Moon Shaped Pool” op de wereld gezet. Hoewel de zon volop schijnt, laat de Britse formatie zich met dit album van zijn somberste kant zien. Teksten over verwoesting van het milieu, verwelkte liefde, kuddegedrag en een manier vinden om door te gaan zien met de release van “A Moon Shaped Pool” het daglicht.

De opener en tevens één van de singles van het album, “Burn the Witch”, is een spiraal van spanning. Precies zoals we dat Radiohead wel toevertrouwen. Deze spanning wordt opgebouwd door vasthoudende strijkpartijen, welke de dissonantie in het nummer opvoeren. Binnen de discografie van de band is het nummer in andere vormen al vaker uitgeprobeerd, maar nog nooit eerder op deze manier vertoond. Dat geldt overigens ook voor de stem van frontman Thom Yorke, die nooit eerder zo neerslachtig klonk als op “A Moon Shaped Pool”.

Neem bijvoorbeeld de tweede single “Daydreaming”. Het perfecte voorbeeld van de verstilde schoonheid die ook door de rest van de langspeler wordt geëtaleerd. Met uitzondering van “Ful Stop”, de vijfde track van het album, waarin het volume en tempo een sporadische keer wordt opgevoerd. “Glass Eyes” wordt daarentegen weer net als “Daydreaming” gedragen door golvend pianospel, dat wordt versterkt door een strijkorkest. De melancholische vocals zijn slepend en zwevend. Dit maakt de nummers tot duistere slaapliedjes. In het laatstgenoemde nummer croont Yorke: “Beyond the point of no return/and it’s too late, the damage is done.”

Het album komt tot zijn einde met “True Love Awaits”, een liefdesliedje dat Radiohead al in de jaren ‘90 schreef. Twee decennia later getuigt de studioversie op “A Moon Shaped Pool” ervan wat de band met zijn geduldige perfectionisme tot stand kan brengen. Hoewel de sound buitengewoon zwaarmoedig klinkt, is de sound vederlicht. De resonerende tonen en herhaalde akkoorden schommelen tussen harmonieus en vergeetachtig. Radiohead heeft met zijn laatste plaat iets bereikt wat hij nog niet eerder heeft bereikt. Lang leve de neuroses die hem in constante beweging houden.

Beoordeling: 9/10
Releasedatum: 8 mei 2016
Label: XL Recordings