woensdag 30 juni 2021
 

Geschreven door Sanne Raatjes.

 

Reformist waarschuwt voor apocalyptische rampen op debuut EP “Reform, Rebuild”

Sterk geïnspireerd door de moderne invloeden uit de metalscene, brengen de Eindhovenaren van Reformist hun debuut EP “Reform, Rebuild” uit. Volgens de mannen zelf zijn ze een mooie combinatie tussen grootheden als Whitechapel, Periphery en Meshuggah. Maar dan met een verhaal over een apocalyptische zuivering van het menselijk ras. Klinkt gezellig, maar is hun EP ook zo hard?

Het schijfje telt zes tracks, waar “The Warning” de eerste van is. Qua intro heeft het wat weg van Thy Art Is Murder, maar toch heeft het een geheel eigen stijl doordat het allemaal niet zo statisch is. Hierdoor kan het allemaal iets rommelig aanvoelen, maar zodra het refrein begint ebt dat gevoel weer weg. Halverwege het nummer zijn cleans te horen, waardoor er een vette variatie in het stemgebruik zit. Er wordt opgebouwd naar een breakdown, die er helaas niet komt, maar het barst desondanks wel los. De sfeer wordt donkerder, trager en bruter en daardoor volop in de deathcore.

Daarentegen begint “The Sound of Panic” gelijk ruw en hard. Hier wordt ook de vergelijking met Meshuggah duidelijk: polyritmisch drums, zware metalriffs, diepe grunts en screams. Het tempo zit er goed in, er is veel drum en extra veel bass te horen, en de opbouw zit stevig in elkaar. In tegenstelling tot de opener zit er in dit nummer wel een breakdown: en die is knetterhard. Ook de emotie in het nummer is veel voelbaarder.

Het lijkt met elke track bruter te worden. “Nuntius Terrae”, wat “bericht aan de aarde” betekent in het Latijn, blaast alle nummers tot nu omver. De opbouw is wel wat voorspelbaar, er komt een gitaarrifje à la Insomnium voorbij, maar toch wordt het vuur halverwege geopend. Er wordt een verhaal voortgedragen zoals Stick to Your Guns dat ook kan, waar er daarna flink wordt losgegaan op de drums en gitaar. Hier is er ook meer djent te horen, wat veel kracht zet in het nummer. Een mooie variatie in de vocalen is te vinden in “Genetic Disadvantage”. Atmosferische schreeuwen worden afgewisseld door duistere grunts, wat echt tof is, maar echt veel gebeurd er niet in het nummer. De track loopt over in “Reform”, waar deze song als een typisch metalcore/hardcore nummer klinkt. Maar toch is er lage en groovy gitaarwerk te horen, met een verrassende synthesizer. Echt stilzitten gaat niet, want tijdens het laatste gedeelte van de track heb je gewoon zin om een stomp uit te delen.

Wanneer je denkt genoeg overrompelingen gehad te hebben, knalt afsluiter “Rebuild” hard door je speakers. Qua gitaarwerk wordt het allemaal wat technischer en progressiever, maar qua stemgebruik wordt het behoorlijk catchy. Hierdoor voelt het echt als een meeschreeuw nummer. Alleen halverwege de hymne wordt er een stukje electronicore ingezet, wat je even uit je concentratie haalt. Maar gelukkig gaat het snel terug naar hoe het begon en hoor je duidelijk waar Reformist voor staat en hoe ze daarvoor vechten. Helaas beland je voordat je het weet al op het einde van de EP. Jammer, want dit snakt naar meer.

Hoewel het soms een beetje voorspelbaar is, is “Reform, Rebuild” een schijfje om trots op te zijn. Het is duidelijk dat Reformist buiten de lijntjes probeert te kleuren, en dat is ze goed gelukt ook. Je hoort ook door welke bands ze geïnspireerd zijn, maar toch blijven de Eindhovenaren bij hun eigen en unieke sound. Door de snelheid, de boodschap die ze overdragen, de progressieve en duistere sferen, is deze debuut EP een echte banger!

Beoordeling: 8/10
Releasedatum: 2 juli 2021
Label: Eigen Beheer

Laat een reactie achter:

Zoeken…
Nieuwste alternatives