maandag 30 juli 2018
 

Geschreven door Ellemieke Hertgers.

 

Rise Againsts compilatiealbum “The Ghost Note Symphonies, Vol 1.” is de moeite waard

Rise Against heeft vrij recent toch nog een album uitgebracht? Dat klopt! In juni vorig jaar kwam “Wolves” uit. “The Ghost Note Symphonies, Vol 1.” is dan ook geen studioalbum, maar een compilatiealbum. De band kondigde aan tien nummers uit hun gehele repertoire te voorzien van een akoestische herinterpretatie. Verwacht daarbij, naast de akoestische gitaar, ook andere bijzondere instrumenten!

De plaat opent met een herinterpretatie van “The Violence“, van het vorige album “Wolves“. De stem van Tim McIlrath komt in combinatie met de akoestische gitaren en strijkinstrumenten nog mooier naar voren dan op het origineel. De snelle drums hebben plaats gemaakt voor gevoelige strijkinstrumenten: het past bijzonder mooi bij elkaar. Daarna gaat Rise Against terug in de tijd met een akoestische versie van “Audience of One“, van het tienjarige “Appeal To Reason“. Het origineel is een waar anthem. In het nieuwe jasje klinkt de track ook goed, maar je mist toch wel de energie dat het origineel heeft.

Daarna gaat de band nog veel verder terug in de tijd. “Faint Resemblance” stamt oorspronkelijk uit 2001, van het debuutalbum “The Unraveling“. Het hele nummer hoor je slechts een ukelele en McIlrath’s stem. De eenvoud is mooi. Op “Like the Angel“, van “Revolutions Per Minute” uit 2003, komen de strijkinstrumenten weer terug. Ook hoor je een lichte galm op de zanglijnen, waardoor het nummer heel ‘vol’ klinkt. Prachtig!

Ook één van de meest bekende tracks heeft een herinterpretatie gekregen: “Savior“, van het legendarische album “Appeal To Reason“. Het origineel gaat duizelingwekkend snel. De akoestische variant is, zoals te verwachten, een stuk langzamer. Het klinkt in combinatie met de violen ook meteen een stuk somberder ten opzichte van het opgewekte origineel. Een gewaagde, maar geslaagde zet. Als je ook nog de grootste hit van de band verwacht, “Prayer of the Refugee“, kom je bedrogen uit. Die staat er namelijk niet op!

De zwakste track van de plaat is “Wait For Me“, van het in 2011 uitgebrachte “Endgame“. Het duurt te lang voordat de track openbreekt en de herhaling is irritant te noemen. Rise Against sluit “The Ghost Note Symphonies, Vol 1.” krachtig af met “Voices Off Camera“, oorspronkelijk van “Revolutions Per Minute“. Hier wordt een nieuw instrument geïntroduceerd: de piano! Het past er perfect bij en zorgt dan ook voor kippenvel in combinatie met McIlrath’s breekbare stem.

Voegt dit album wat toe aan de discografie van Rise Against? Ja, absoluut. Daarbij moet wel gezegd worden dat het je aandacht wellicht niet grijpt als je geen echte fan bent. Maar als je de hits van de Amerikanen van voor naar achteren kent, dan is de gevoelige, unplugged versie hiervan erg bijzonder. “The Ghost Note Symphonies, Vol 1.” is dan ook een cadeautje aan de trouwe fan. De mannen hebben de moeite genomen om geen dertien in een dozijn compilatiealbum te maken en zijn erin geslaagd dit betekenisvol te maken.

Beoordeling: 8/10
Releasedatum: 27 juli 2018
Label: Virgin

Laat een reactie achter:

Zoeken…
Nieuwste alternatives