Geschreven door Fabian Rozendaal.

SikTh – The Future In Whose Eyes?

Het verhaal van SikTh is apart. Een band gevormd in 1999, die uit elkaar gaat in 2007. Vervolgens is daar eind 2013 opeens de aankondiging van een reünie. Na een crowdfunded EP komt er in 2017 het eerste studioalbum van de band sinds 2006 aan. De verwachtingen zijn hoog en er wordt door de fans reikhalzend uitgekeken naar “The Future In Whose Eyes?“. Kan SikTh aan de verwachtingen voldoen?

De plaat wordt geopend met single “Vivid“, waarmee meteen duidelijk gemaakt wordt dat de band zijn muzikale kunstjes niet verleerd is. De instrumenten klinken ondanks het hoge heavy-gehalte erg funky en worden begeleid door op zijn minst aparte zangpartijen. Het klinkt bijna als een grapje en niet iedere metalfan zal het kunnen waarderen. Dit bleek ook wel uit de opmerkingen die onder de video op Youtube werden geplaatst. Instrumentaal is het echter wel zeer hoogstaand en deze trend wordt op de rest van het album doorgezet. Ook in “Century of  the Narcissist?” horen we muziek van een erg hoog niveau.

Vervolgens moet “The Aura” live wel wat voeten van de vloer krijgen. Met een perfect ritme om op te springen is dit een epische track. De sferen die SikTh hier creëert zijn heerlijk mystiek en duister. Dit is tot nu toe echt het hoogtepunt van “The Future In Whose Eyes?“. “Weavers of Woe” blinkt vooral uit op gebied van de drums. De ghostnotes in het refrein klinken heerlijk en zijn slechts een voorbeeld van de talenten van drummer Dan Foord. Hij is ritmisch soms onnavolgbaar. Tevens zijn de ongekend groovy baslijnen van James Leach om van te smullen.

“Golden Cufflinks” wijkt af van de rest van het album, vooral omdat het tempo van de track veel lager ligt. Dit zorgt voor een rustmoment zo net over de helft van het album. Richting het einde van de plaat wordt de snelheid weer hervat en horen we met “Riddles of Humanity” en “No Wishbones” enorm gecompliceerde en keiharde nummers. Als afsluiter wordt er met “When It Rains” een interessante keuze gemaakt. Een echt nummer is het niet te noemen. Het is namelijk een monoloog met atmosferische geluiden in de achtergrond. Dit soort intermezzo’s hoorden we al twee keer eerder op het album, maar als afsluiter is het toch wel een misser te noemen.

SikTh mag best tevreden zijn met zijn terugkeer: “The Future In Whose Eyes?” is een ijzersterke plaat. In plaats van de monologen hadden best twee extra nummers hun opmars mogen maken op dit album. Verder is er weinig op aan te merken. De vocalen zijn misschien niet ieders pakkie-an, maar menig muziekliefhebber moet toch kunnen genieten van de geniale instrumentale Rubix kubus die de band hier neerzet.

Beoordeling: 8,5/10
Releasedatum: 2 juni 2017
Label: Peaceville Records