maandag 25 februari 2019
 

Geschreven door Lianne Brand.

 

Slash ft. Myles Kennedy & the Conspirators zijn goddelijk in AFAS Live

Zondag 24 februari werd de AFAS Live gezegend met Slash ft. Myles Kennedy & the Conspirators met special guest Altitudes & Attitude. Het is een zonnige dag en al vrij snel staat er een flinke groep fans te popelen om de venue te betreden. Half zeven gaan de deuren open en het feest mag beginnen in een uitverkochte AFAS Live.

Altitudes & Attitude begint tien minuten eerder dan gepland. De band vliegt er meteen in en de formatie is een klassiek beeld: drie gitaristen met lokken tot aan hun achterste. Het voorprogramma ragt er goed op los. Het eerste nummer, “Booze & Cigarettes“, knalt lekker en de heren headbangen er flink op los. De zanger is op sommige momenten wat lastiger te verstaan, maar de energie maakt een hoop goed. Dan is het tijd voor een voorstelrondje. Zanger Frank Bello is zowaar de bassist van de band Anthrax. Een van de gitaristen blijkt de bassist van Megadeth te zijn: David Ellefson. Het publiek loopt echter niet bijzonder warm voor de band. “Leviathan” was wel een van de spectaculairdere nummers. Met enkel bruut gitaarwerk wordt er minutenlang hemels gespeeld. Chapeau voor de instrumentale kunsten. Over de kunsten van de special guest valt niet te twisten, maar of het publiek echt mee eens is, is discutabel. De heren gaan af met een degelijk applaus en het publiek is klaar voor de hoofdact.

Zo te zien is het volledige programma wat opgeschoven, want ook Slash ft. Myles Kennedy & the Conspirators beginnen tien minuutjes eerder. Harde muziek wordt door de zaal geblazen en het lijkt wat op aftellen. Vervolgens beginnen de heren met “The Call of the Wild” en de sfeer zit er gelijk goed in. De pit wordt nog wat extra opgevoerd in “Halo” en dit wordt doorgetrokken in “Standing In the Sun“. Wat goed te merken is, is dat de band er een flink tempo in heeft. Maar het publiek wil ook meer, want de band is in topvorm. Slash speelt de sterren van de hemel en de stem van Myles Kennedy doet je simpelweg smelten.

Ghost” is een nummer waarop wederom goddelijk wordt gespeeld, maar zo ook “Back From Cali“. De heren laten geen enkele steek vallen. Er is nergens ook maar een minuscuul detail op aan te merken. Kennedy is niet de enige die zingt vanavond. Bassist Todd Kerns zingt zowel “We’re All Gonna Die” en naar het einde van het concert ook “Dr. Alibi“.

Kennedy maakt ook nog even een klein – maar grappig foutje! In plaats van “Boulevard of Broken Hearts” noemt hij het “Boulevard of Broken Dreams“! Zijn we dan toch aangekomen bij een Green Day-concert? Gelukkig merkt hij het zelf ook en corrigeert hij zich snel. Oopsie! Ze hebben een groot repertoire waarin ze ook van ieder album wel wat spelen. Zo heb je ook het gevoel dat je daadwerkelijk een noemenswaardige show krijgt. Er wordt, naast de solo’s die je normaal zou verwachten van een gitarist als Slash, een enorm gitaarwerk gecreëerd aan het einde van “Wicked Stone“. De solo duurt zeker wel vijf minuten en je staat te kijken hoe die armen en handen maar niet moe worden! Slash is betoverend op de gitaar.

Tijdens het concert wordt er nog een scala van muziek gepresenteerd, zo komen ook nummers als “My Antidote“, “Great Pretender” en “Mind Your Manners” natuurlijk aan bod. Daarnaast wordt uiteraard ook nog een Guns N’ Roses-klassieker aan de setlist toegevoegd: “Nightrain“. Hierbij gaat het publiek nog nét wat meer los! Zo is dan ook een groot deel van het publiek in Guns N’ Roses-kledij en was er een groot deel van de fans toch echt wel voor Slash! Maar aan liefde ontbrak het Kennedy niet, want zijn stem is eveneens om van te dromen.

Het encore bestaat uit “Avalon” en de hit “Anastasia“. De gitaarkunsten gaan zeker niet vervelen en de set wordt afgerond met een knaller. Maar eigenlijk niet letterlijk, want de heren hebben geen enkele vorm van special effects gebruikt: geen vuurwerk, geen ledschermen en geen poppers op het einde. Hoewel artiesten als Slash ft. Myles Kennedy & the Conspirators dit totaal niet nodig heeft.

Met meer dan twee uur goddelijk gitaar- en zangwerk van de mainact en een verrassend goede opener, wordt de avond afgesloten. De setlist was erg lang en het is dat de heren nummer na nummer doorknalden, anders was dit tijdsbestek niet eens genoeg geweest! Nier dat het te merken was, want je genoot van iedere seconde. Voor een ieder die er vanavond niet bij kon zijn was dit een daadwerkelijke misser en is de volgende keer des te meer reden om écht die kaartjes in handen te krijgen

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

Laat een reactie achter:


Spotify playlist