dinsdag 6 augustus 2019
 

Geschreven door Lianne Brand.

 

Slipknot laat zich van zijn beste kant zien op “We Are Not Your Kind”

Het is alweer vijf jaar geleden dat Slipknot een plaat heeft uitgebracht. “We Are Not Your Kind” komt op vrijdag 9 augustus uit en menig metalfan staat te popelen om te horen wat de heren gecomponeerd hebben. De plaat belooft veel goeds met de singles “Unsainted” en “Solway Firth“.

Er wordt begonnen met een korte track, genaamd “Insert Coin“. Een repeterend ritme bouwt op naar zanger Corey Taylor die enkel zegt: “I’m counting all the killers“. Onheilspellend, maar een sterk begin. Het enige wat door je hoofd gaat is: “Ik wil MEER“. Vervolgens vloeit dit over in de track “Unsainted“. Deze was al reeds uitgebracht en erg goed in de smaak gevallen bij de fans. Heavy, zwaar en bruut: je zet hem op repeat. Dit wordt vervolgd door de track “Birth Of the Cruel“. Het gitaarwerk lijkt wat minder hard op het eerste oog en zo ook de zang van Taylor. De andere opening geeft de track zo zijn charme. Maar het zou Slipknot niet zijn wanneer het niet gewoon zijn hardheid weer oppakt. Heavy zang komt uit de keel van Taylor tijdens de refreinen waardoor een mooie balans wordt gevonden.

Een klein intermezzo wordt gepresenteerd met het ruim een minuut durende “Death Because of Death“. “Death because of death because of you” wordt enkel maar gezongen. “Nero Forte” is de track die hierna uit je speakers blaast en niet te zuinig. Snelle riffjes, energiek en up-tempo zijn de kernwoorden voor de track. Het refrein is opmerkelijk, met wat clean zang eroverheen gesprenkeld, wat zorgt voor een fris element. “Critical Darling” is een van de vier nummers die boven de zes minuten reikt. Iets wat je tegenwoordig niet altijd meer ziet. Dat hij dit aantal minuten aantikt is niet te merken, je wordt iedere seconde vermaakt. Het einde van het nummer is alleen nét wat eerder lijkt het: de laatste minuut, gevuld met strijkwerk, dat opbouwt naar het nummer “A Liar’s Funeral“. Het sluit naadloos aan op elkaar. Het geeft je zelfs flashbacks naar “Snuff“. Het refrein is dan enigszins heavier, en ook richting het einde wordt het telkens wat bruter.

Red Flag” start rustig, maar dit transformeert al snel in een hoop herrie. Er is niet veel meer te zeggen dan dat deze track een daadwerkelijke nekkenbreker is en pitstarter. Met wat elektronische geluiden hier en daar geeft het een chaotische vibe: perfect om op los te gaan. Je wilt gewoon tickets scoren voor het opkomende concert om de track live te horen! Maar dan komt “What’s Next”, wat heel lief en schattig begint. Luisteren we nu naar een Slipknot album, of een schattig TV-programma? Het is wederom een intermezzo wat leidt tot het nummer “Spiders“, wat begint met eenzelfde “lieve” pianotune. Maar al snel voelt het meer onheilspellend dan lief. Een erg rustig nummer, maar het heeft hierdoor een bepaalde feeling. De solo is ook niet wat je zou verwachten tussen al deze harde tracks. Hierdoor is dit nummer een vreemde eend in de bijt, maar zeker in de goede zin.

Het einde van het album wordt gevormd door drie nummers van boven de zes minuten en eentje die het net niet aantikt. Er wordt een minuut lang opgebouwd totdat het eindelijk losgaat op “Orphan“. Snelle drums staan op de voorgrond maar helse zang vergezeld de muzikale hardheid. Ook “My Pain” bouwt langzaam op, het geluid wordt steeds ietsje duidelijker en na zo’n anderhalve minuut hoor je pas echte muziek. Maar dit blijft ingetogen en gaat zo door tot het einde van de track. De mix tussen hard en rustig wordt wederom gevonden in “Not Long For This World“. Met een echo-stem waardoor zanger Taylor extra ver is in de rustige stukken, afgewisseld door in de energiekere refreinen, is een goede balans. De laatste track “Solway Firth” was ook reeds al uitgebracht en wederom een pareltje. Er wordt geopend met onder andere de tekst: “I’m counting all the killers“. Het cirkeltje wordt daarmee compleet gesloten.

Dat een album goed in elkaar zit, verwacht je wel van een band als Slipknot. Maar op deze plaat lijkt op ieder minuscuul detail te zijn gelet: de inleidende tracks, de heavy momenten afgewisseld met stukjes rust. Alles lijkt in perfecte balans en eigenlijk weet je pas écht hoe goed het album is wanneer je hem zelf van voor tot achter beluisterd hebt.

Beoordeling: 9.5/10
Releasedatum: 9 augustus 2019
Label: Warner Music

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

Laat een reactie achter:


Spotify playlist