donderdag 3 oktober 2013
 

Geschreven door Kim Hageman.

 

Spencer Chamberlain (ex-Underoath) over nieuwe band

Spencer Chamberlain, ex-zanger van Underoath, heeft een interview gehouden over zijn nieuwe band Sleepwave. De band zal aanstaande vrijdag, 4 oktober, een nieuw nummer uitbrengen genaamd “Rock and Roll is Dead and so Am I“. Chamberlain zegt over dit nummer:

Dit nummer is niet echt over dat ik denk dat rock muziek dood is. Het was meer een gedachte dat er geen eerlijkheid meer over was. Het is moeilijk om eerlijke muziek te vinden, nieuwe muziek. Helemaal in de rock scene. Het rock genre redde mijn leven. Toen ik een kind was, was het enige dat ik had de liedjes waarna ik luisterde. Toen ik ouder werd luisterde ik naar verschillende genres in de muziek, maar ik ging altijd terug naar de liedjes waar ik zoveel van hield.

Ik zit nu in de muziekindustrie, en toen ik begon zat ik in die kantoren met mensen die ik niet kende die mij het volgende vertelden: ‘We vinden het echt geweldig wat je doet, maar er is geen markt voor het rockgenre.’ De rock van nu is Mumford & Sons, Fun. en de bands die spelen op Warped Tour. Ik wil niet lelijk praten over beide categorieën, maar we hebben niet een nieuwe Warped Tour band nodig en ook niet een andere indie-rock band.

Over de rock radio, daar heb je butt rock waarbij The Shinedown en Nickelback behoren. Wanneer je Dave Grohl een nummer hoort spelen, hoor je eerlijkheid. Dat is geweldig. Foo Fighters is één van mijn favoriete bands, maar ze bestaan dan ook al sinds de jaren ’90.

Waar zijn die bands nu? Waar is de volgende generatie Foo Fighters, Nirvana, Alice in Chains en bands die over iets anders zingen dan feesten en meiden? Voor mij voelt het gewoon zo, dat er ontzettend veel mist in de rock ‘n roll dat zelfs de zakenmannen zoiets hebben van ‘Wat moeten wij hiermee?’

Ik vind het gewoon raar dat mensen zo snel opgeven en veranderen. Het is nogal ontmoedigend. Dus de titel van dit nummer is een middelvinger. Het heeft niet echt met het nummer zelf te maken.

Over het verschil tussen Underoath en Sleepwave zei de zanger het volgende:

Ik vind dat Underoath meer een heavy metal of hardcore band is. Ik speel al sinds dat ik jong was in bands. Ik werd betaald om op feestjes te spelen toen ik 12 was. Ik doe dit altijd al, het was toevallig de metalband waarin ik bleef haken.

Je houdt ervan, je ervaart het en je doet je ding. Maar dat is niet alles wat ik ben en doe. Ik ga niet een Underoath deel 2 doen, of ermee verdergaan in een andere heavy metal band, een band met screaming in het bijzonder is niet waar ik nu voor ga.

Het nummer (‘Rock and Roll is Dead and so Am I’) is een van de hardere nummers die ik heb. Er is veel meer rock invloed, ook wat piano invloeden. De mensen die aandacht aan mij besteden nu zijn mijn Underoath fans, dus ik ga ze iets hards geven om naar te luisteren.

Als derde punt had Chamberlain het over het verlies dat hij leed toen Underoath uit elkaar ging.

Ik heb geen auto, geen huis, ik heb niets. Ik heb de liedjes waarmee ik bezig ben, dat is het. Ik ben niet de persoon die het geld eruit gooit. Ik kocht geen mooie auto’s, ik kocht niets. Ik heb gewoon een hele rits aan ongeluk meegemaakt. Een boom viel op mijn auto en deze is vernield. Daarnaast was hij ook nog eens niet verzekerd.

In Underoath hebben we allemaal huizen gekocht zo’n 8 maanden voordat de markt crashte. Je kocht een huis voor een X bedrag, dan 8 maanden later was het de helft waard. Op een gegeven moment, toen de belastingen en verzekeringen omhoog gingen in Florida, verdubbelde mijn hypotheek zich.

Ik was niet voorbereid op het uit elkaar gaan van Underoath, dus ik had geen baan om naar toe te gaan. Tim werkte elke dag bij Merchline, Chris werkte bij een kerk en ik bleef aan mijn muziek werken. Op een gegeven moment, ik zat serieus te lachen, ik zat alleen aan mijn eettafel, met twee gouden albums op de muur, mijn spaarpot leeg te halen om een burger van 99 cent te eten, voor het eerst in 2 dagen. Ik had echt zoiets van ‘Dit is belachelijk. Dit is idioot’. Ik had alleen die nummers.

Sommige mensen hadden zoiets van ‘Waarom heb je geen baan gezocht?’. Ik heb nog nooit ergens anders gewerkt dan bij Underoath sinds ik 18 was. Ik had niet eens een auto om pizza mee te bezorgen.

Ik geloof in mezelf, in muziek en wat ik voor mensen kan doen. Ik ben al meerdere keren de wereld rond geweest en mensen die sommige  zinnen niet eens in het Engels uit kunnen spreken hebben mijn teksten rond hun nek getatoeëerd  Ik weet wat muziek kan doen. Ook weet ik dat wanneer je dingen wil winnen, je ook bereid moet zijn alles kwijt te raken, ik heb daar nu vrede mee gesloten.

Of het klote is, en ongemakkelijk soms? Ja, tuurlijk. Maar ik denk dat het de enige manier is waarop dit project ooit gaat bereiken wat het zou moeten bereiken. Ik moest leren om weer van de grond af aan te beginnen. Het was een lang proces.

Luister hieronder naar Underoath‘s “Too Bright to See, Too Loud to Hear“.

Deel dit bericht met je vrienden op WhatsApp:

Laat een reactie achter:


Spotify playlist